HOWARD ZINN :" το θάρρος , η καλοσύνη , μια αίσθηση του πως θα μπορούσαν να είναι οι άνθρωποι σ' έναν καλύτερο κόσμο".

x

Δεν τον γνώριζα ώσπου πριν από καιρό , πολύ , άκουσα κάποια ραδιοφωνική του συνέντευξη και μου έκανε εντύπωση . Λίγα χρόνια νωρίτερα , είχα διαβάσει για ένα θεατρικό έργο , που παιζόταν στην Αθήνα , του ιδίου φυσικά , αλλά για διάφορους λόγους , δεν μπόρεσα να το παρακολουθήσω . 

Στο μυαλό μου είχα την επιθυμία , να πάρω στα χέρια μου κάποιο από τα μεταφρασμένα του έργα κι αυτό έγινε δυνατό , μόλις πριν ένα μήνα μ' έναν πολύ περίεργο και "τυχερό" τρόπο . Η ανάγνωσή του , με κάνει να βάλλω στο πρόγραμμα και το επόμενό του . 

Πρόκειται για τον Howard Zinn . 

Δεν θα καταθέσω το βιογραφικό του , ούτε στοιχεία από την δουλειά του ή τις δράσεις του . Είναι κάτι εύκολο για όσους ενδιαφέρονται . Αυτό που θα κάνω , είναι να σας παραθέσω ένα απόσπασμα από το βιβλίο του "Από την ιστορία στην πράξη - η δράση των πολιτών ως προϋπόθεση της δημοκρατίας" , το όποίο δεν είναι τίποτα άλλο από μια ομιλία του στο Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας τον Μάη που μας πέρασε . Στο τέλος του βιβλίου αυτού , υπάρχουν και δύο συνεντεύξεις που παραχώρησε , μία στον Κ. Παπαιωάννου και μία στην Σ. Τριανταφύλλου . 

Κλείνοντας την συνέντευξή του στην τελευταία κι αφού την ευχαρίστησε , είπε :

"Na είστε καλά . Κλείνοντας θα ήθελα να παραθέσω τα λόγια που ζήτησα από το γιο μου να διαβάσει στην κηδεία της Ροζ."

Ο Howard Zinn , προχθές σε ηλικία 87 ετών έφυγε από την ζωή .

Πολλά από αυτά που διάβασα , από όσα είπε στην διάλεξή του , έμειναν για να τα εξερευνήσω περισσότερο , αυτό που ακολουθεί όμως , δεν θα το ψάξω παραπάνω , απλά ΤΟ ΚΡΑΤΑΩ !

Σας ευχαριστώ που ήρθατε εδώ μαζί μου για να τιμήσουμε τη Ροζ , μαζί με την Μάιλα και τον Τζόνι , και τα παιδιά τους Ουίλ , Νόσον και Σερίνα , μαζί με τον Τζέφ και την Κριστάλ και τα παιδιά τους Τζόρτζια και Νόα , μαζί με όλους τους φίλους .

Η θλίψη μου είναι απερίγραπτη , αλλά θυμίζω συνεχώς στον εαυτό μου πόσο τυχερός είμαι που έζησα 63 χρόνια παντρεμένος με μια γυναίκα που η ομορφιά της στο σώμα και στην ψυχή με γέμιζε πάντα με δέος . Η αγάπη που είχαμε ο ένας για τον άλλον , η φιλία μας , το πάθος μας , δεν μειώθηκαν όλα αυτά τα χρόνια . 

Από την αρχή νοιώσαμε έλξη ο ένας για τον άλλον , από κάποια βαθιά πνευματική συνδεση και από τα κοινά μας αισθήματα για τους καταπιεσμένους ανθρώπους παντού . Και οι δυό επιθυμούσαμε έναν καλύτερο κόσμο .

Η Ροζ ήταν πιο ολοκληρωμένος άνθρωπος από μένα . Δεν της άρεσε απλώς η μουσική , έπαιζε μουσική . Δεν εκτιμούσε απλώς την τέχνη , έγινε ζωγράφος . Αγαπούσε τα λουλούδια και τα φύτευε . Αγαπούσε το θέατρο και έπαιξε θέατρο . Αγαπούσε τη θάλασσα και κολυμπούσε στα πιο κρύα νερά . Πριν από λίγες βδομάδες βρισκόμουν στο Ουελφλιτ και το νερό παραήταν κρύο για μένα , αλλά μπήκα λέγοντας στον εαυτό μου :"Το κάνω για τη Ροζ".

Αγαπούσε τη λογοτεχνία και διάβαζε συνεχώς . Δίπλα στο κρεβάτι της τον τελευταίο καιρό υπήρχε ένα βιβλίο με ιστορίες του Αιζακ Μπέιμπελ . Είχα απόλυτη πίστη στη λογοτεχνική της ευαισθησία , οπότε ήταν η μόνη που διάβαζε τα γραπτά μου πριν τα παραδώσω στον εκδότη . Αν με άκουγε τώρα να μιλάω , σίγουρα θα μου πρότεινε να συντομεύσω το κείμενο .

Αγαπούσε τους ανθρώπους κι εκείνοι την αγαπούσαν στην στιγμή . Ο Εντι Βέντερ μίλησε σε μιά συνάδελφό του στο Σιάτλ για το θάνατο της Ροζ κι εκείνη έγραψε :" Οταν την γνώρισα , σκέφτηκα ότι αν μπορούσα να είμαι οποιαδήποτε , θα ήθελα να είμαι εκείνη ".

Οταν πήγαμε στο Νότο , στο Κολέγιο Σπέλμαν , οι νεαρές Αφροαμερικανίδες  ένιωσαν αμέσως να δένονται μαζί της , κι εκείνη το ίδιο . 

Κι όσο προβληματισμένη  και να ήταν με την κατάσταση του πλανήτη , ήταν πηγαία χαρούμενη . Στα εκατοντάδες γράμματα που έχω λάβει από την ημέρα του θανάτου της , ο κόσμος τη θυμάται φωτεινή , χαμογελαστή , ευχάριστη . Θρηνούσε για τους ανθρώπους που είχαν προβλήματα , αλλά αγαπούσε πολύ το γέλιο . 

Αγαπούσε τα παιδιά της και τα εγγόνια της και τα παιδιά και τα εγγόνια των άλλων ανθρώπων .

Η Ροζ ήταν ο πιο αλτρουιστής άνθρωπος που γνώρισα ποτέ . Εχω μια φωτογραφία από μια διαδήλωση κατά του πολέμου , που δείχνει την αστυνομία να χώνει έναν άνθρωπο σ' ένα περιπολικό , αλλά φαίνεται μόνο η πλάτη του . Η Ροζ , που ήταν εκεί , γέρνει προς το μέρος του σαν να ήθελε να κάνει κάτι , με την αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της . Ο άντρας αυτός θα μπορούσε να είμαι εγώ , αλλά δεν ήμουν . Δεν ήταν γνωστός της Ροζ , αλλά αυτό δεν έχει καμιά σημασία . 

Πριν από δύο χρόνια τραυματίστηκε σοβαρά ανεβαίνοντας μια κυλιόμενη σκάλα , επειδή όταν άκουσε πίσω της μια κραυγή γύρισε ενστικτωδώς να βοηθήσει κι έπεσε . 

Αφού έγινε η διάγνωση , πέρυσι τον Ιούλιο , αποφάσισε αμέσως , με σταθερότητα , ότι δεν θα έκανε ούτε εγχείρηση ούτε χημειοθεραπεία , ότι θα ζούσε τον καιρό που της έμενε όσο πιο ειρηνικά και χαρούμενα μπορούσε . Περάσαμε τον Αύγουστο κι ένα μέρος του Σεπτεμβρίου στο Ουέλφλιτ όπου κολυμπούσε κάθε μέρα , διάβαζε , άκουγε μουσική και βλέπαμε μαζί τα παιχνίδια των Ρεντ Σοξ . Αργότερα είπε πως ήταν το πιο ευτυχισμένο καλοκαίρι της ζωής της . Σταμάτησα να ταξιδεύω και τους επόμενους έξι μήνες τους περάσαμε μαζί σε μια υπέροχη ηρεμία .

Στο τέλος , ξαπλωμένη στο κρεβάτι , ανησυχούσε για μένα . Θα είχα φαγητό να τρώω ; Θα μπορούσα να προσέχω τον εαυτό μου ; 

Μια φορά πέρασε μια νύχτα στη φυλακή , στην Ουάσιγκτον , επειδή διαμαρτυρόταν κατά του πολέμου στο Βιετναμ . Αλλά δεν ήταν τέτοιου είδους ακτιβίστρια . Η συνεισφορά της στον κόσμο ξεπερνούσε την πολιτική  : ήταν η αγάπη της για τους ανθρώπους και η καλωσύνη της που άλλαζαν τα πράγματα γύρω της . 

Εγραψα στη φίλη μας Αλις Γουόκερ για τη Ροζ και της είπα :" Είσαι στην Καλιφόρνια , δεν χρειάζεται να έρθεις στην κηδεία ". Εκείνη μου έγραψε :" Θα έρθω . Το ξέρεις ότι αγαπώ κι εσένα και τη Ροζ με όλη μου την καρδιά . Δεν βλέπω την ώρα να σε κρατήσω στην αγκαλιά μου και να σου θυμίσω ότι δεν έφυγε . Τη νοιώθω και βλέπω πάντα το υπέροχο φωτεινό της πρόσωπο και το καλοσυνάτο χαμόγελό της . Το χαμόγελο της Ροζ έκανε τα φυτά να μεγαλώνουν ". 

Τα λόγια της Αλις με ανακούφισαν . Ναι , το πνεύμα της Ροζ είναι ακόμα εδώ . Το δώρο της σ' εμάς : το θάρρος , η καλοσύνη , μια αίσθηση του πως θα μπορούσαν να είναι οι άνθρωποι σ' έναν καλύτερο κόσμο .

Μου είναι δύσκολο να γράψω κάτι περισσότερο ...

και τι θα μπορούσα άλλωστε . 

Σαν ύστατο φόρο τιμής και για τους δύο , προσθέτω την ελληνική βιβλιογραφία του Howard Zinn :

• Από την ιστορία στην πράξη : Η δράση των πολιτών ως προυπόθεση της δημοκρατίας , (Αθήνα: Αιώρα 2009) [το έχω κι όποιος φίλος θέλει να το διαβάσει ας επικοινωνήσει μαζί μου]
• Διακηρύξεις ανεξαρτησίας , (Αθήνα : Εξάρχεια 2009)
• Ιστορία του λαού των Ηνωμένων Πολιτειών : Μια κοινωνική ιστορία της Αμερικής από την εποχή του Κολόμβου ως τις αρχές του 21ου αιώνα (Αθήνα : Αιώρα 2008)
• O Μάρξ στο Σόχο (Αθήνα : Αιώρα 2004)
• Τρομοκρατία και πόλεμος (Αθήνα : Scripta 2003)

Επίσης εδώ μπορείτε να ακούσετε την μία και μοναδική ραδιοφωνική του συνέντευξη .

Καλύτερα στὴν ἐρημιά, μακρὰν τῆς κοινωνίας, παρὰ χειλέων γέλωτες, νά ῾ναι πληγαὶ καρδίας.

Τις τελευταίες μέρες , διαβάζω την "αυτοβιογραφία" του Μάρκου Βαμβακάρη (και κανα δυό άλλα βιβλιαράκια ) και μέσα στους στόχους μου , είναι να μεταφέρω στο ημερολόγιό μου , κάποια αποσπάσματα , όχι τίποτα άλλο , αλλά για να "σώσω" από τυχόν νοικοκυρέματα της Κυρίας Χ. Ετσι και σήμερα κι αφού ο καιρός βοηθούσε , έλεγα να συμπληρώσω κάτι από όσα έχει καταγράψει ο Μάρκος . 

Ομως , όλα όσα γίνονται τις τελευταίες μέρες στην πολιτική σκηνή , μου ανέτρεψαν τα σχέδια . 

Μάρκο , περίμενε !

Κάνω πολύ μεγάλες προσπάθειες να βάλλω σε τάξη τις σκέψεις μου κι όλο αυτό το σκηνικό εκτός από την απογοήτευση , έχει αρχίσει και με κουράζει . 

Η απογοήτευση , να διευκρινίσω , κρίνοντας από τον εαυτό μου , μπορεί εύκολα να "πάρει" δρόμο . Η κούραση όμως ; Τα χρόνια περνάνε , μην το ξεχνάμε !

Αυτό που χαίρομαι , είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι , μυαλά , που πραγματικά , μόλις ξεφυλλίσω τις σελίδες τους , "φεύγω" απ' την μιζέρια και επειδή μάλλον δεν τους το έχω πεί , αλλά το λέω τώρα , αυτόματα , τους δημιουργώ την υποχρέωση , να γίνουν πιό ταχτικοί στο γράψιμο , ακόμα περισσότερο δηλαδή , όχι τίποτα άλλο , αλλά για να μην μάθουν κάποια μέρα , πως τον φίλο τους τον κυρ ΑΜ , τον δέσανε με κείνη την περίεργη άσπρη μπλούζα .

Τ' άκουσες Αλέκα κι εσείς Κατερίνα και Dame ;

Τα 'χω λοιπόν με όσα γίνονται εκεί στην συνασπισμένη αριστερά κι ας μου πεί κάποιος ότι έχω άδικο και φυσικά μην τολμήσει κανείς να μου πεί , φίλε άλλαξε ομάδα για να δείς άσπρη μέρα . 

Είπαμε , ομάδα και ιδεολογία , δεν αλλάζουμε , τι να κάνω !

Αλλά ρε παιδί μου , πως να το κάνουμε , έχουμε καταντήσει σαν αυτό που λένε , "μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε" . Για να μην πω το άλλο το χειρότερο που λένε οι γυναίκες της γειτονιάς όταν περνά από μπροστά τους η μεγαλοκοπέλα , "καλή , χρυσή , άγια , αλλά άτυχη" . Γιατί έτσι θα καταντήσει αυτή , η συνασπισμένη αριστερά δηλαδή . 

Ισως κάποιοι μου πουν , "ρε φίλε , από πίττα που δεν τρως , τι σε μέλλει κι αν καείς ΄" . 

Α όλα κι όλα , εδώ δεν ισχύει αυτό που λένε "ααααααα η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά" , αλλά αυτό που δεν το λέει κανείς , αλλά το έχει στο μυαλό του . Μάγκες θα πέσει ξύλο κι επειδή είμαστε πολιτισμένοι , πλακωθείτε εσείς κι άμα δείτε την ψήφο σας , σφυράτε μου κλέφτικα .

Δεν θα έλεγα πως είμαι υπέρμαχος της ενότητας . Για ποιά ενότητα άλλωστε να μιλήσουμε , αφού αλλού βαράει ο ένας κι αλλού βαράει ο άλλος . 

Αλλά , πως να πάει ρε σύντροφοι έτσι μπροστά η βάρκα ,αφού ο ένας λέει "φέροσσον" κι ο άλλος "ανάκρουσον" ;

Να έχουν όμως στο μυαλό τους , κι επειδή όπως λένε , τους έτσουξε κάποια στιγμή που βρέθηκαν έξω από το "μαγαζί" της πλατείας Συντάγματος , πως ο κοσμάκης , ο λαουτζίκος , οι μισθωτοί εργαζόμενοι , δεν το έχουν σε τίποτα να τους στείλουν εκτός γηπέδου και τότε να δούμε "παγκίτες" μου , πως θα παίζετε μπάλα , πως θα βγάζετε το ψωμάκι σας .

Τ' ακούσατε εσείς ανανεωτικοί ; εεεε κι εσείς του αριστερού πνεύματος και δόγματος ;

Συντροφάκια μου , σηκωθείτε απ τις sato καρεκλίτσες σας κι έλατε κάτω στο τερεν να δείτε τι παίζει και πως παίζει ο λαουτζίκος κι ο μισθωμένος . 

Να έχετε πάντα στο μυαλό σας και να μην το ξεχνάτε , πως ο λαουτζίκος , ο μισθωμένος , όταν θα δεί πως δεν προχωράει το "πράγμα" , θα αποφασίσει να αυτοοργανωθεί , θα βρεί νέους ηγέτες , άφθαρτους , μακριά από ίντριγκες και λοβιτούρες , ναι λοβιτούρες και σας θα σας στείλει σπιτάκι σας , ούτε καν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας .

Το άσμα που ακολουθεί , συμβολικόν εντελώς , σας το χαρίζω γι απόψε κι αν προλάβω θα γράψω κάτι τις για τον Μάρκο !

ακολουθούν και οι στίχοι :

Στίχοι: Ἀντρῖκος Βέττας
Μουσική: Θόδωρος Θεοδωρίδης
Ἑρμηνεία: Ἀργύρης Μπακιρτζῆς

Θέλω νὰ πάρω τὰ βουνὰ καὶ τοὺς κρημνώδεις βράχους,
νὰ ἀποφύγω λογισμούς, φρικτοὺς πολυτάραχους·
νά ῾χω θηρία συντροφιά, καὶ βράχους κατοικία,
γιατὶ ἡ καρδιά μου μαύρισε στοῦ κόσμου τὴν κακία.
Καλύτερα στὴν ἐρημιά, μακρὰν τῆς κοινωνίας,
παρὰ χειλέων γέλωτες, νά ῾ναι πληγαὶ καρδίας.
Καὶ νὰ μὴν βλέπω τὰ ἄγρια πάθη τῆς κοινωνίας
καὶ νὰ διάγω ἄλαλος καὶ φίλος τῆς ἀγνοίας·
Νά ῾χω ἀδέλφια λέοντας καὶ τίγρεις καὶ παρδάλεις
καὶ βράχους ὡς ἀντίτυπα τῆς μητρικῆς ἀγκάλης.
Δὲν θέλω ὡς ἠθοποιὸς στὸν κόσμο γιὰ νὰ ζήσω,
κάλλιο ἄλαλος στὴν ἐρημιά, τὰ μάτια μου νὰ κλείσω·
κι ἅμα θὰ βλέπω ἄνθρωπο, θὰ φεύγω πρὸς τὰ πίσω,
δὲν θέλω οὔτε νὰ ἰδῶ, οὔτε νὰ τοῦ μιλήσω.

ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ # 1

"... για πρώτη φορά με εφώναξαν οι εταιρείες των δίσκων ,  όπου με εσύστησε κάποιος Ιωάννης με ένα γράμμα , και επήγα στην εταιρεία Κολούμπια του Λαμπρόπουλου σε κάποιον υπάλληλο του καταστήματος και εκεί έβγαλα τον πρώτο μου δίσκο που είχε τον τίτλο Επρεπε να 'ρχόσουνα μάγκα μες στον τεκέ μας , μ' ένα σόλο ζεμπεκάκι από την άλλη φάτσα του δίσκου , που εκυκλοφόρησε και έγινε ανάρπαστο από τον κόσμο . Ηταν κάτι που εδιψούσε πολύ ο κόσμος όταν το πρωτάκουσε .
Πριν πάω στους δίσκους είχα αρχινήσει το γράψιμο κι έγραφα τραγούδια απ' το 1931 , 32 , 33 . Είχα γράψει κάπου πενήντα εξήντα τραγούδια . Τα πρώτα μου τραγούδια . Τα 'γραφα και τα 'παιζα , έβαζα τη μουσική τους , τα μελοποιούσα και εντάξει καθ΄όλα . Και τα θυμόμουνα με το μπουζόυκι μου και τα 'παιζα ότι έπαιζα . Δεν είχα πάει ούτε σε ένα μουσικό να μου γράψει τις νότες . Τα 'ξερα απόξω με το μπουζούκι . Και όταν ήρθε το λοιπόν η ώρα να πάω στην εταιρεία να παίξω με ρωτήσανε π.χ. ο μαέστρος . Αυτά τα τραγουδάς ; Οχι . Εγώ δεν πήγαινα για να τραγουδήσω . Δεν είχα ιδέα ότι θα τα τραγουδήσω κιόλας τα τραγούδια . Γιατί δεν είχα την πεποίθηση αν η φωνή μου είναι εντάξει για τραγούδι . Αμ όμως αυτή την φωνή ψάχνανε να βρούνε , τη δικιά μου . Ακούγανε οι εταιρείες . Ενας Μάρκος Συριανός στον Πειραιά μπουζούκι . Ο Μάρκος ο Συριανός στον Πειραιά μπουζούκι μαζεύει τον κόσμο όπου πάει . και έτσι ήταν όπου πήγαινα και καθόμουνα και με ξέρανε .
- Μάρκο θα παίξουμε κανά κομμάτι ;
- Θα παίξουμε .
Και εγώ πήγαινα γι' αυτή τη δουλειά να παίξω δηλαδή . Δεν επληρωνόμουνα τότες . Δεν ήταν επάγγελμα . Ερασιτεχνικώς . Μπορεί κεράσματα να μου δίνανε .
- Κάνε του Μάρκου έναν καφέ . Αλλά δεν έπινα και τίποτας άλλο .
- Δως του Μάρκου μιά μπύρα .
- Οχι σ' ευχαριστώ , δεν πίνω .
Το λοιπόν όταν με φωνάξανε στις εταιρείες και πήγα και μ' ακούσανε να παίζω , μου λένε . Τραγούδησέ τα . Εγώ λέω δεν ξέρω να τραγουδάω .
- Τι θα πεί δεν ξέρεις ; Πως τα έγραψες ;
- Τα έχω γράψει έτσι , αλλά δεν ξέρω . Τα τραγουδάω βέβαια , αλλά όχι δεν είναι ωραία . 
Μα έτσι , μα αλλιώς , επί τέλους με βάλανε και ετραγούδησα για πρώτη φορά το Επρεπε να 'ρχόσουνα μάγκα μες στον τεκέ μας . Μόλις το ετραγούδησα εμείνανε άναυδοι . Εγώ δεν πίστευα ότι είχα καλή φωνή γιατί όταν επήγαινα σχολείο , στην ωδική με είχανε στην δεύτερη φωνή . Δεν ήμουνα στην πρώτη φωνή . Τέλος πάντων , δεν ήξερα ότι και η δεύτερη φωνή έχει αξία . Δεν το 'ξερα . Και έβλεπα εδώ που ήταν οι τενόροι , ενώ η δική μου φωνή έπιανε μπάσα . Αλλά ήτανε αυτή η φωνή που ζητάγανε αυτοί . Οπως το λοιπόν το τραγούδησα μου λένε .
- Αυτό θέλουμε , έχεις άλλο ;
- Πως δεν έχω .
- Ποιό είναι ;
Λέω , έχω ένα άλλο χασάπικο . Το Χαρμάνης είμαι από το πρωί .
- Οπως μας τα τραγουδάς έτσι εδώ , το ίδιο να μας τα βάλεις και στο μηχάνημα . Θα μπορέσεις ;
- Αμα θέλετε έτσι . Με δίχως νά 'χω ιδέα τώρα ότι αυτό το πράμα είναι υπερπλούσιο για το νταραβέρι που θα  'κανα . Κι αυτοί βέβαια δεν με πονηρέψανε για να μην τους πάρω λεφτά .
- Ετσι θα τα βάλεις μου λένε .
- Ετσι θα τα βάλω .
Πήγα το λοιπόν και έκανα μια φωνοληψία , ήμουνα και καλός στο μηχάνημα . Πως να σου πω , δεν είχα πολλά νταραβέρια . Γιατί δεν ήτανε εύκολο πράμα το μηχάνημα . Ητανε ανθρώποι που κάνανε και δέκα ώρες να βγάλουνε ένα κομμάτι . Και εγώ με μια δυό φορές . Και τότες το γράφαν σε κεριά , όχι όπως τώρα που είναι μεγάλα πράματα , μεγάλη ευκολία . Ημουνα πολύ εύκολος δηλαδή . Τα έλεγα σωστά απ' όλα , κι όχι να τους στεναχωρήσω στο γράψιμο και να τους κουράσω . Κι έτσι το λοιπόν τα έβγαλα αυτά τα τραγούδια . Ετσι άρχισα να βγάζω τραγούδια και να κονομάω ..."


ΜΑΡΚΟΣ ΒΑΜΒΑΚΑΡΗΣ 
"αυτοβιογραφία"
(παρουσίαση Αγγέλας Βέλλου Κάιλ / εκδ.: παπαζήση 1978)

Οι "υποταγές" , οι "αποχωρήσεις" και ο "Πίναξ Ανέργων Κλωστουφαντουργών"

Πριν από χρόνια , βρέθηκε στα χέρια μου αυτή η "λίστα" . Κόλλες αναφοράς , κιτρινισμένες από τον καιρό . Εξήντα επτά σελίδες , χίλιες οκτακόσιες εγγραφές . 

"Πίναξ Ανέργων Κλωστουφαντουργών" .

η ιστορία επαναλαμβάνεται 

Από μέρες , σκεφτόταν ο κύριος ΑΜ , να "κρεμάσει" στην σελίδα του , στην ηλεκτρονική του σελίδα , την αφίσα που καλούσε στην σημερινή συγκέντρωση . Δεν έτρεφε βέβαια καμία απολύτως ψευδαίσθηση , πως αυτή του η "πράξη" θα ήταν καθοριστικός παράγων για την επιτυχία της συγκέντρωσης . Ηταν όμως κάτι που το ήθελε πάρα πολύ , μιας κι έβλεπε , πίστευε , πως η επιτυχίας της , θα έβγαζε από τον λήθαργο το κομμάτι αυτό της αριστεράς που την καλούσε . Εγώ προσπαθούσα με κάθε τρόπο να του "φρενάρω" αυτή την ιδέα , για πολλούς λόγους . 

Σήμερα όλη την μέρα το σκεφτόταν , τον απασχολούσε πολύ η συμμετοχή του στην κινητοποίηση , μα η μέρα ξεκίνησε στραβά , πολύ στραβά , όχι μόνο γι΄αυτόν αλλά για πολλούς σαν κι αυτόν .

Ο πρώτος πρωινός καφές , ήρθε με το άνοιγμα του υπολογιστή και μαζί μ΄αυτόν και η είδηση . Εικοσιτρία μέλη της γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ , ζητούσαν την καθαίρεση του κοινοβουλευτικού τους εκπρόσωπου . 

Η κατάσταση ήταν πολύ πιο σοβαρή από ότι μπορούσε να φανταστεί . Δεν ήξερε και πολλές λεπτομέρειες , μιας και δεν συμμετείχε , αλλά αυτό πάλι ήταν σαν κεραυνός εν αιθρία . Τις προάλλες , τον είχε "ζοχαδιάσει" , έτσι ακριβώς μου είχε πεί , η στάση του Λέοντα , αλλά νόμιζε πως κι αυτή η φουρτούνα θα πέρναγε και ο ΣΥΡΙΖΑ , σιγά - σιγά και με την βοήθεια της τακτικής της κυβέρνησης , θα έμπαινε κάποια στιγμή στο σωστό δρόμο . 

Κάποιες προσπάθειες του να μάθει περισσότερα από το ραδιόφωνο , τον ζοχάδιασαν ακόμα περισσότερο , αφού αυτός , από παλιά , ήταν αλλιώς μαθημένος κι αποφάσισε να το κλείσει άρον άρον .

Ρε μπας κι είχε δίκιο , σκέφτηκε ;

Να δεις που αυτός κάτι ήξερε  !

Αγαπημένε μου ΑΜ , δεν ήξερα τίποτα απολύτως . Δεν ήθελα να ξέρω κι ούτε θέλω . 

Αυτό όμως που με νοιάζει , που με καίει και τσουρουφλίζει , είναι , το πόσο πίσω θα πάμε . 

Εγώ , αγαπημένε μου κύρ ΑΜ , ήμουνα αλλιώς μαθημένος , σε μια πειθαρχία που υποτασσόταν στην πλειοψηφία ακόμα κι όταν ήμουν στην μειοψηφία . Αλλά κι όταν ακόμα ένοιωσα πως αυτή η υποταγή μου ,ερχόταν σε αντίθεση με τις αρχές μου , με τις αρχές που είχα ταχθεί να υπηρετώ , σιωπηλά και χωρίς τυμπανοκρουσίες και κυρίως χωρίς να δίνω μάχη να κερδίσω συμπαραστάτες , αποχώρησα . 

Λοιπόν , ας ηττηθήκαμε , δεν έχουμε παρά να ξαναρχίσουμε από την αρχή . Και , ευτυχώς , το μάλλον μικρό διάλειμμα που μας δίνεται ανάμεσα στην πρώτη και στη δεύτερη πράξη του κινήματος , μας προσφέρει το χρόνο για μια πολύ αναγκαία εργασία : να μελετήσουμε τις αιτίες που έφεραν αναγκαία (...) την ήττα . Αιτίες που δεν πρέπει να αναζητηθούν στις τυχαίες προσπάθειες , στα ταλέντα , στα λάθη , τις πλάνες ή τις προδοσίες κάποιων ηγετών , αλλά στη γενική κοινωνική κατάσταση και στους όρους ύπαρξης καθενός ...Οταν ερευνάς για τις αιτίες της αποτυχίας πέφτεις συνεχώς πάνω στην έτοιμη απάντηση ότι ήταν ο Τάδε πολίτης που πρόδωσε τον λαό . Απάντηση που μπορεί να αληθεύει ή όχι , ανάλογα με τις περιστάσεις , αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να εξηγήσει οτιδήποτε ...Και πόσο φτωχές ελπίδες έχει ένα πολιτικό κόμμα που όλο κι όλο το απόθεμά του συνίσταται στη γνώση του μεμονωμένου γεγονότος , ότι αυτός ή αυτό ο πολίτης είναι αναξιόπιστος .

(Φ. Ενγκελς , "Επανάσταση και Αντεπανάσταση στη Γερμανία" )

Κι όλα δείχνουν , πως θ' αρχίσουμε από τα βασικά !!!

Κι όλα δείχνουν , πως θ' αρχίσουμε από τα βασικά !!!

Πλέον έχω αρχίσει να χάνω τον λογαριασμό και φοβάμαι πως είμαι ακόμα στην αρχή . Χτες ήταν νομίζω , μπορεί και σήμερα , που ο Υπ. "Εργασίας" , φάνηκε , για να μην πω παραδέχτηκε , ότι δεν μπορεί το κράτος να εγγυηθεί τα επιδόματα ανεργίας . Σήμερα το πρωί ο ίδιος , πρόβλεψε πως η ανεργία θα αγγίξει το 1.000.000 εργαζόμενους , χωρίς να υπολογίζει όλους όσους υποαπασχολούνται . Αλλωστε γι ΄αυτόν , η υποαπασχόληση , θεωρείτε κανονική εργασία !

Θεωρώ πως η υπόθεση , Elite , είναι μάλλον χαμένη . Ο κύριος Elite , προσπαθεί , χρησιμοποιώντας ως "πολιορκητικό κριό" τους απλήρωτους εργαζόμενους , να εκταμιεύσει τραπεζικό δάνειο 6,5 εκ. euro , ώστε να καλύψει μέρος των απαιτήσεων προς οφειλέτες , σ' αυτούς συμπεριλαμβάνονται και οι εργαζόμενοι . Αν πεισθώ , πράγμα αδύνατον , για τις αγαθές του προθέσεις , μ΄αυτό το ποσόν , δεν προλαβαίνει να βάλλει ούτε το κλειδί στην πόρτα του εργοστασίου του ! Επιχειρηματικό σχέδιο , σοβαρό , αληθές , είναι βέβαιο πως δεν υπάρχει κι ας αποδείξει κάποιος το αντίθετο . Ακουγα το πρωί , πως "αυτές οι γαμοτράπεζες" δεν  τα δίνουν , ώστε κλπ κλπ . Μα πως θα τα δώσουν ; Οι τραπεζικοί μηχανισμοί , γνωρίζουν , πως δίνοντας αυτό το ποσό , που είναι υποπολλαπλάσιο αυτού που απαιτείται , δεν πρόκειται να "ορθοποδήσει" η Elite . Θα τα χαρίσουν ; Εντάξει , είπαμε , έχουμε "σοσιαλιστική κυβέρνηση" , αλλά μην το χοντραίνουμαι  κιόλας το αστείο ! Το κακό σ' όλη την ιστορία , είναι πως αυτό το τσουνάμι που πλήττει όλους τους εργαζόμενους , τους βρίσκει και σε πλήρη συνδικαλιστική , διεκδικητική αφασία . Η ΔΑΚΕ , προφανώς , δεν είναι στα γούστα της να μπαίνει σε διαδικασίες που θα βάζουν σε αμφισβήτηση τις επιλογές των "αφεντικών" που πιστά υπηρετεί , ενίοτε και εξυπηρετεί . Η ΠΑΣΚΕ , έχει προ πολλού σηκώσει τα χέρια , για να μην πω άλλα άκρα του σώματος ! Γι' αυτούς , δείχνει φυσιολογικό , η παγκόσμια κρίση να πλήττει και την ελληνική οικονομία και είναι υπερ ενός κεντρικού σχεδιασμού ολικής αναδιάρθρωσης της ελληνικής οικονομίας !

Μένουν το ΠΑΜΕ και οι συνδικαλιστικές δυνάμεις που υποστηρίζονται από τον ΣΥΡΙΖΑ . 

Εδώ θα την πω την γνώμη μου , που είναι απόσταγμα {(:)} σοφίας κι ας γίνω κακός . Μα δεν γίνετε , εδώ τόχω . Οι μόνες δυνάμεις που θα μπορούσαν οι εργαζόμενοι να εμπιστευθούν , έχουν τα κολλήματα τους , πως να το κάνουμε . Από την μια η επιστροφή και η προσήλωση στα εικονίσματα και η χαρά που αισθάνομαι σαν περπατώ μόνος μου στο δάσος και απ΄την άλλη τα οπορτουνίστικα πήγαινε έλα - κάτσε ή φύγε , μοιραία , οδηγούν τους εργαζόμενους στο "σπίτι" τους . Φαινόμενο όχι και τόσο καινούργιο , χρονολογείτε από τα μέσα της δεκαετίας του '80 . Με δυσκολία μπορώ να συγκρατήσω τις σκέψεις μου ....

Κλασσικά διδάγματα του Καρόλου , για την μεγάλη στρατιά των ανέργων , παραμένουν κενά γράμματα , δυστυχώς .

Σας παραθέτω τις ειδήσεις από τα επόμενα θύματα :

Σε δεινή οικονομική θέση με το κλείσιμο να είναι προ των πυλών έχει περιέλθει η μοναδική σχεδόν μεγάλη ελληνική βιομηχανία κατασκευής ξύλινων πορτών, ξύλινων κουφωμάτων, ντουλαπών και επίπλων κουζίνας αλλά και πορτών ασφαλείας Protecta AE με εργοστάσιο στο Πολύκαστρο Κιλκίς και με σημερινό αριθμό εργαζομένων στο εργοστάσιο, στα γραφεία της Αθήνας και στα 5 ιδιόκτητα καταστήματα περίπου 160 άτομα.

Η εταιρεία εδώ και πολλούς μήνες υπολειτουργεί, οι εργαζόμενοι στο εργοστάσιο και στα γραφεία είναι απλήρωτοι περισσότερους από 4 μήνες με κάποιους να είναι και 7 μήνες απλήρωτοι.

Ο κ. Δ. Παπανικολάου

Το εργοστάσιο δεν έχει πρώτη ύλη να ανταποκριθεί στις παραγγελίες και όπως είπε στην «Ν» ο πρόεδρος της εταιρείας κ. Δημήτριος Παπανικολάου «για το λόγο αυτό χάσαμε και δύο πολύ μεγάλες παραγγελίες που είχαμε.

Το πρόβλημά μας ξεκίνησε με την διεθνή κρίση και μεγεθύνθηκε με την καθίζηση της οικοδομής στη χώρα μας, με αποτέλεσμα η κάμψη του τζίρου το 2008 που σε σχέση με το 2007 ήταν περίπου 20%, να φτάσει στο 35% το 2009 ενώ τα αρνητικά αποτελέσματα του 2008 αυξήθηκαν».

Ο κ. Παπανικολάου σημείωσε ακόμη: «Προσπαθούμε να κάνουμε το καλύτερο δυνατό, είμαστε εδώ στο εργοστάσιο και «τρέχουμε» να ανταποκριθούμε σε σύντομο χρόνο στις παραγγελίες, στις τοποθετήσεις και στις εισπράξεις ώστε να αντιμετωπίσουμε μερικώς τουλάχιστον το πρόβλημα και να μην οδηγηθούμε στην έσχατη λύση».

Ο κ. Γ. Ιωαννίδης

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Κιλκίς κ. Γιώργος Ιωαννίδης είπε στην «N» ότι πράγματι από τις πληροφορίες του ίδιοι το πρόβλημα είναι καθαρά πρόβλημα ρευστότητας και έλλειψης πρώτης ύλης αλλά και απογύμνωσης της εταιρείας από τους εξειδικευμένους τεχνίτες που είχε (σ.σ: κάτι που επιβεβαίωσε στις δηλώσεις του και ο κ. Παπανικολάου). Πρόσθεσε ότι κάποιοι εργαζόμενοι έχουν κάνει εβδομαδιαίο διακανονισμό με την εταιρεία «ο οποίος και αυτός δεν τηρείται» όπως τόνισε.

Ποια είναι η εταιρεία

Η Protecta AE ξεκίνησε την δραστηριότητά της το 1985 αρχικά ως εμπορική μόνο εταιρία, αντιπροσωπεύοντας σε αποκλειστικότητα για την Ελλάδα τα προϊόντα της Dierre Spa και από το 1999, όταν εξαγόρασε το εργοστάσιο της πρώην Eldoor στο Κιλκίς, ανέπτυξε και παραγωγική δραστηριότητα σε ξύλινες πόρτες, ξύλινα κουφώματα, ντουλάπες και έπιπλα κουζίνας.

Η Protecta προέκυψε από συγχώνευση των συγγενικών ομοειδών εταιρειών Porte Hellas και Protecta Πόρτες Ασφαλείας και από το 2002 μέχρι το 2006, όταν και έλαβε από το ΕΒΕΑ το βραβείο για επιχειρήσεις που συμβάλλουν στην αύξηση της απασχόλησης, βρισκόταν σταθερά μέσα στη λίστα των 500 ταχύτερα αναπτυσσόμενων επιχειρήσεων της Ευρώπης.

Το 2009 κατά πληροφορίες οι πωλήσεις της έκλεισαν χαμηλότερα κατά περίπου 35% κοντά στα 15 εκ. ευρώ, ενώ η εταιρία θα παρουσιάσει για δεύτερη συνεχή χρήση ζημιογόνο αποτέλεσμα το οποίο το 2008 ήταν στα 1,28 εκ. ευρώ.

Στον ισολογισμό της 31/12/2008 η εταιρεία εμφανίζει υποχρεώσεις 32,17 εκ. εκ των οποίων τα 9,47 μακροπρόθεσμες τραπεζικές αποθεματικά 15 εκ. και απαιτήσεις 11 εκ. εκ των οποίων τα 5,01 εκ. απαιτήσεις από πελάτες.

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΩΝ. ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΗΣ

Δυστυχώς το site της "Ναυτεμπορική" , απ' όπου αντλώ τις ειδήσεις , την επομένη της δημοσίευσης "κλειδώνει" το άρθρο και γι' αυτό σάρωσα το φύλλο της εφημερίδας  ώστε να μπορέσετε να διαβάσετε και τις τελευταίες εξελίξεις στην ΟΤΤΟ ΕΒΡΟΣ του "κυρίου" Λαναρά ! Προσέξτε την στάση της κυβερνητικής βουλευτού . Νέος Πόντιος Πιλάτος , σε αρσενική εκδοχή και με πράσινη χλαμύδα !

Σαν σήμερα δολοφονήθηκε η Ρόζα Λουξεμπουργκ .

Αυτό έτσι , για την ιστορία ....

μα είπαμε ...από τα ΔΕΞΙΑ προς τα ΑΡΙΣΤΕΡΑ , πάμε πάλι από την αρχή !

Κι όμως , όσοι γνωρίζουν ο σκοπός του πολύ γνωστού μικρασιάτικου σκοπού , χορεύται , ναι μεν σε μικτό κύκλο ανδρών και γυναικών , αλλά από ΤΑ ΔΕΞΙΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΝΤΙΘΕΤΑ .
Οσοι προσπαθούν να λανσάρουν "νέες κινήσεις" , κάνουν ΤΡΑΓΙΚΟ ΛΑΘΟΣ .

σας θυμίζω και τους στίχους ....

"Σφυρίζει η φάμπρικα" , αλλά που αυτιά για ν' ακούσουν !

Δεν θα το έλεγα εμμονή , αλλά όπως και να το κάνουμε , λόγω θέσης , ταξικής , δεν θα μπορούσε παρά να  με ενδιαφέρουν θέματα - ζητήματα που έχουν να κάνουν με την Τάξη μου . Προσπαθώ όσο μου επιτρέπετε να παρακολουθώ θέματα επικαιρότητας , που έχουν να κάνουν με εξελίξεις σε εργασιακούς χώρους κι αυτό έχει να κάνει με κάποια σχετική δυσκολία που υπάρχει , στην πρόσβαση στις πηγές ενημέρωσης . Βλέπετε , τα  "μέσα" , γεμίζουν τις σελίδες τους ή τον "ηλεκτρονικό" τους χώρο , με θέματα που πουλάνε , πιο ανάλαφρα , πιο εύπεπτα και ναι γιατί όχι πιο ακίνδυνα , γιατί όπως και να το κάνουμε , δημοσιεύματα που εξωθούν σε γενικευμένη αναταραχή , δεν βοηθάνε . Προτιμούν την γαλήνη , την με δημοκρατικούς τρόπους διεκδίκηση των αιτημάτων . 

[Είχα περάσει ένα διάστημα , όπου δεν θεωρούσα σαν πρωτεύον θέμα , ζήτημα ουσίας , το κάθε εργατικό ζήτημα . Ευτυχώς , το αναγνωρίζω τώρα , μικρό . Παλιά , όσους είχαν τέτοιες "εμμονές" , τους λοξοκοιτάζανε , μην ρωτήσετε που . Ισως ακόμα και τώρα , δεν ξέρω . Απέχω των διεργασιών .]

[Λυπάμαι , που δεν κατέχω την τέχνη της γραφής  κι αυτό , στην καταγραφή των σκέψεων μου , δεν με βοηθάει στον έλεγχο της οργής μου . (Χρειάζεται όμως;)]

Πριν από μέρες κι ενώ η υπόθεση του ΟΛΠ και της COSCO ήταν σε εξέλιξη , έγραφα σ' αυτό το σημειωματάριο , για τους απλήρωτους ναυτεργάτες της GA Ferries του Γ. Αγούδημου . Από ορμή και "ιερή" αγανάκτηση , καταφέρθηκα κατά του Υπ.Προ.Πο . , που δεν μπορούσε να συλλάβει και να οδηγήσει στην δικαιοσύνη με την αυτόφωρη διαδικασία , τον εφοπλιστή που είχε αφήσει απλήρωτους τους ναυτεργάτες του και σημείωνα πως έπρεπε με κάποιο τρόπο , να υπάρξει κάποια κινητοποίηση συμπαράστασης από τα "κάτω" , αφού το επίσημο (;) συνδικαλιστικό κίνημα με τις οργανώσεις του , έθαβε το θέμα . 

Οφείλω κάποιες εξηγήσεις , στους φίλους που προσέτρεξαν στις ανησυχίες μου , στην Τασούλα , στην Αλέκα και στα "Θεριά" μου , την Ειρήνη και τον Γιώργο .

Σαν γενική ιδέα , εξακολουθώ να πιστεύω και να υποστηρίζω , πως οι μεγάλες , οι δευτεροβάθμιες , συνδικαλιστικές οργανώσεις , αρνούνται να αγγίξουν το θέμα . Φυσικά το ίδιο ισχύει και με την κορυφαία , την ΓΣΕΕ αλλά και τους άλλους κοινωνικούς φορείς . Η λανθασμένη και ελλιπής μου ενημέρωση με έκανε να γράψω για 200+ απλήρωτους ναυτεργάτες , ενώ την συγκεκριμένη χρονική στιγμή , απλήρωτοι ήταν μόνο 11 διοικητικοί υπάλληλοι . Απ' ότι μπόρεσα να μάθω , οι ναυτεργάτες , με κάποιον τρόπο , "ταχτοποιήθηκαν" , άγνωστο ποιό , πράγμα που με βάζει σε υποψίες , αλλά δεν θα καταπιαστώ μ' αυτό σήμερα . 

Εκτοτε , υπήρξαν πολλές φορές , που ήθελα να γράψω για τέτοια ζητήματα , μα δεν το έκανα , όχι γιατί δεν κέντριζαν το ενδιαφέρον μου ή γιατί δεν θα ενδιέφεραν τους φίλους μου , αλλά κυρίως γιατί πάλι οι "πηγές" μου ήταν ελάχιστες και δεν ήθελα να σημειώσω άλλο ένα λάθος και να παρασύρω κι άλλους σ' αυτό .

Ηθελα να γράψω για το μεγάλο εργοστάσιο επιπλοποιίας στην Θεσσαλονίκη που προχώρησε σε αυθαίρετες απολύσεις και για το μεγάλο βαφείο , πάλι στην Θεσσαλονίκη , που μέσα σε μια νύκτα , παραμονές "χριστιανικών" εορτών έκλεισε . Πληροφορίες φυσικά είχα , όχι όμως απ' ευθείας από τις πηγές , αλλά από πολύ μικρά δημοσιεύματα σε πολύ μικρή μερίδα του τύπου . 

Σήμερα όμως , ο κόμπος πραγματικά έφτασε στο χτένι , ή είναι πολύ κοντά τουλάχιστον .

Αρχές Δεκέμβρη , σε κάποια από τις κυριακάτικες εκδόσεις της Ελευθεροτυπίας , έπεσε στα χέρια μου , το πολύχρωμο διαφημιστικό έντυπο , δίφυλλο και μεγάλου σχήματος παρακαλώ , της υποδηματοποιίας Elite .

Λίγες μέρες αργότερα κι ενώ ακόμα το διαφημιστικό έντυπο βρισκόταν κάπου δίπλα μου , έσκασε η βόμβα . 

Η Elite , έκλεισε !

Ειλικρινά δεν μου προκάλεσε καμία εντύπωση απολύτως . Από τις αρχές της δεκαετίας του '80 , το σκηνικό το έχω ζήσει πάρα πολλές φορές , με άλλους πρωταγωνιστές φυσικά , αλλά με το ίδιο κι απαράλλαχτο σενάριο . 

Ανατόλια , Lekkas , Αθηνά , Ελληνίς , ΓΕΠΑ , Perfil , Πειραική-Πατραική  κλπ κλπ .

Από την σελίδα www.analitis.com αντιγράφω :

Elite: Οικονομικό αδιέξοδο για την υποδηματοποιία

Της Σοφίας Μυττά Αντιμέτωπη με την έλλειψη κεφαλαίων κίνησης βρίσκεται μία από τις μεγαλύτερες υποδηματοποιίες της χώρα μας, η Elite. Η διοίκησή της ανακοίνωσε ότι αδυνατεί να συνεχίσει τις πληρωμές και τη λειτουργίας της επιχείρησης και ζητά να της δοθεί δάνειο ύψους 6 εκατ. ευρώ, προκειμένου να ξεπεράσει τις δυσκολίες της. Το θέμα συζητήθηκε σε τριμερή συνάντηση που πραγματοποιήθηκε την Δευτέρα στο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης με τη συμμετοχή εκπροσώπων της εργοδοσίας και του σωματείου των εργαζομένων. Εργαζόμενοι  Οι 250 εργαζόμενοι της επιχείρησης δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν τις κινητοποιήσεις που έχουν ξεκινήσει από την περασμένη Παρασκευή, ζητώντας να μην χαθεί καμία θέση εργασίας, να μην κλείσει το εργοστάσιο και να καταβληθούν άμεσα τα δεδουλευμένα 2 μηνών και το δώρο των Χριστουγέννων. Κύκλοι της αγοράς σχολιάζουν ότι η διοίκηση της Elite προσπαθεί να αντιγράψει το μοντέλο «Λαναρά», ζητώντας κρατική επιχορήγηση για να μην κλείσει το εργοστάσιό της στο Κολωνό. Υπενθυμίζεται ότι ο Λαναράς επεδίωκε να λάβει επιχορήγηση 35 εκατ. ευρώ, όπου ένα μέρος των χρημάτων αυτών θα κατευθυνόταν σε πληρωμές μισθοδοσίας και χρέη προς το Δημόσιο. Σήμερα η εν λόγω Κλωστοϋφαντουργία εξακολουθεί να βρίσκεται στο «κόκκινο», έχοντας κλείσει το μεγαλύτερο μέρος των παραγωγικών της μονάδων και αφήνοντας στο δρόμο εκατοντάδες εργαζομένους. Αντιδράσεις  Το θέμα της Elite, πάντως, έχει προκαλέσει ποικίλα σχόλια στους ανθρώπους του λιανικού εμπορίου, αν συνυπολογιστεί το γεγονός ότι, κινδυνεύει να βάλει «λουκέτο» μία επιχείρηση (μετρά 33 χρόνια λειτουργίας) που μέχρι και το 2007 σημείωνε αυξητικούς ρυθμούς ανάπτυξης, ενώ κέρδιζε συνεχώς μερίδια αγοράς. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ICAP 2006/2007, η ELITE κατέλαβε την πρώτη θέση σε μερίδια στην ελληνική αγορά, με βάση τον ετήσιο τζίρο της. Το 2008, ωστόσο, τα προ φόρων κέρδη της εταιρείας υποχώρησαν κατά 21% και διαμορφώθηκαν στα 405.500 ευρώ, ενώ οι πωλήσεις ανήλθαν σε 30 εκατ. ευρώ. Όπως όλα δείχνουν, η στρόφιγγα της τραπεζικής χρηματοδότησης έχει κλείσει για την Εlite και προς το παρόν δεν υπάρχει τρόπος να καλυφθούν οι υποχρεώσεις της, οι οποίες στα τέλη του 2008 ανέρχονταν σε 35 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 14,2 αφορούν βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις προς τράπεζες. με ημερομηνία 16 Δεκέμβρη 2009 . Από την εφημερίδα " Η Καθημερινή" , αντιγράφω : Mαιρη Λεμπεση Από το Γενικό Λογιστήριο του κράτους και το υπουργείο Οικονομικών αναμένονται οι νέες εξελίξεις σε ό,τι αφορά την υποδηματοποιία Elite. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι τράπεζες με τις οποίες συνεργάζεται η εταιρεία συμφώνησαν στη χορήγηση ποσού 2 εκατ. ευρώ για την κάλυψη των υποχρεώσεών της, ωστόσο, καθώς η εταιρεία δεν έχει φορολογική ενημερότητα τα χρήματα δεν μπορούν να εκταμιευθούν. Προαπαιτείται η εξόφληση των υποχρεώσεών της προκειμένου να ανακτηθεί η ενημερότητα. Επειτα από επαφές με στελέχη του υπουργείου Εργασίας, προέκυψε ότι τελικώς το υπουργείο αυτό είναι αναρμόδιο για την επίλυση του προβλήματος, το οποίο πλέον έχει παραπεμφθεί στο υπουργείο Οικονομικών. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι τράπεζες έχουν ζητήσει από τη διοίκηση της Elite την κατάρτιση ενός λεπτομερούς επιχειρηματικού σχεδίου, βάσει του οποίου θα υλοποιηθεί η διάσωση της εταιρείας, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι τα χρήματα που θα της δανείσουν θα αξιοποιηθούν με αποτελεσματικό τρόπο. Σημειώνεται ότι η εταιρεία ελέγχει 18 ιδιόκτητα καταστήματα, από το σύνολο των 65 σημείων πανελλαδικά, ενώ απασχολεί 250 άτομα προσωπικό. Σε κάθε περίπτωση, την επόμενη μέρα της διάσωσης της εταιρείας, «αγκάθι» παραμένει το ζήτημα της κάλυψης του εργασιακού κόστους το οποίο αγγίζει τα 6,5 εκατ. ευρώ ετησίως, θέμα που έχει ήδη τεθεί προς το υπουργείο Εργασίας. με ημερομηνία 29 Δεκέμβρη 2009 . Η είδηση , πέρασε στα "ψιλά" δυστυχώς . Θέματα που απασχόλησαν την επικαιρότητα και που ασφαλώς είχαν την δική τους μοναδική αξία , ήταν , για το ίδιο διάστημα , "οι εκατό μέρες της κυβέρνησης του Γ.Α.Π." , η οικονομική πολιτική και τα "αδιέξοδα " του Παπακωνσταντίνου , οι εξελίξεις στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας , τα "παιγνιδίσματα" του Μιχάλη Χρυσοχοίδη , η "επανάκαμψη" στα πράγματα του Αλέκου Αλαβάνου και πολλά άλλα ακόμα .  Δεν λέω , σοβαρά , αλλά ...η καθημερινότητα , αυτή που τόσοι και τόσοι κόπτονται για την βελτίωση της , που είναι ; σάμπως τέτοιου είδους "σκηνικά" όπως τα περιγράφω , δεν είναι σκηνικά καθημερινότητας ; Αυτό που με εξοργίζει όμως εντελώς , είναι η στάση μερίδας της "άλλης" αριστεράς (τον έχω σιχαθεί αυτόν τον όρο) η οποία επιλέγει να ασχολείται και να προβάλλει την επικαιρότητα με κριτήρια εντελώς διαφορετικά από αυτά που εγώ θεωρώ πρώτιστα και ίσως κι άλλοι σαν κι εμένα να συμφωνούν .  Πως θα "κτισθεί" , σε ποιές βάσεις κι από ποιούς , αυτό το κόμμα ; Πάνω σε ποιούς θα στηριχτεί ; Ξεκίνησε μία καμπάνια και πολύ καλά έκανε για την εργασιακή επισφάλεια , αλλά ως εκεί νομίζω . Θυμίζει αλλοτινούς καιρούς με πλάνα που έμπαιναν για να μπουν και που ποτέ δεν πιάνονταν ! Εγώ αρνούμαι να συμμετέχω σε τέτοιες διαδικασίες . Δεν μ' αγγίζουν . Είναι μακριά από αυτό που θέλω , αυτό που ζητάω από ένα αριστερό κόμμα , απέχει από τις επιδιώξεις μου . Αν ποτέ , ανοίξει ένας τέτοιος διάλογος , που θα έχει σαν επίκεντρο τα συμφέροντα μου , τα συμφερόντα Μας , θα είμαι εδώ . Σε ατέρμονες συζητήσεις , του τύπου , εσύ με ποιά τάση είσαι , τι ώραία που τα λες κλπ κλπ δεν θα συμμετέχω , θα αναθεματίζω όμως . Ποτέ δεν είναι αργά όμως "σύντροφοι" (;) .  Η ώρα που θα διαλέξετε , με ποιούς θα πάτε και ποιούς θα αφήσετε , έχει έρθει ! Για την ιστορία και για να παραμείνουμε μέσα στα πράγματα , παραθέτω τις τελευταίες εξελίξεις από την σελίδα του Ριζοσπάστη : ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ELITE Ξεκίνησαν κατάληψη και επίσχεση εργασίας Στο δρόμο του αγώνα ενάντια στις μεθοδεύσεις της εταιρείας να κλείσει το εργοστάσιο και να πετάξει τους 250 εργάτες στο δρόμο Ο Γ. Μαυρίκος μιλάει στους εργαζόμενους Κατάληψη στο εργοστάσιο και επίσχεση εργασίας ξεκίνησαν χτες οι εργαζόμενοι τηςυποδηματοποιίας ELITE, απαντώντας με αυτόν τον τρόπο και μετά από απόφαση της Γενικής τους Συνέλευσης στις εργοδοτικές μεθοδεύσεις που αφήνουν «στον αέρα» 250 οικογένειες. Οι εργαζόμενοι απαιτούν τη διασφάλιση όλων των θέσεων εργασίας και την άμεση καταβολή όσων τους χρωστά η εργοδοσία. Η διοίκηση ανακοίνωσε προχτές πως δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, ενώ χρωστάει τα δεδουλευμένα Νοέμβρη, Δεκέμβρη και δώρο Χριστουγέννων, αφήνοντας όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά. Οι εργάτες πήραν την κατάσταση στα χέρια τους και εξέλεξαν εργοστασιακή επιτροπή μαζί με το Συνδικάτο Εργαζομένων Κλωστοϋφαντουργίας - Ιματισμού - Δέρματος, το οποίο, όπως και η Ομοσπονδία του κλάδου, είναι στο πλευρό τους από την πρώτη στιγμή. Αποφάσισαν την κατάληψη και όρισαν ομάδες περιφρούρησης, ώστε να μη βγει κανένα εμπόρευμα έξω απ' το εργοστάσιο, παρά μόνο για την πληρωμή τους. Τη Δευτέρα θα προχωρήσουν σε πορεία στις 09.30 π.μ. από το εργοστάσιο προς το υπουργείο Εργασίας, όπου έχει οριστεί τριμερής συνάντηση. Την έμπρακτη αλληλεγγύη του μετέφερε χτες και το ΠΑΜΕ, ενώ στο πλευρό τους βρέθηκε εκ μέρους του ΚΚΕ το μέλος της ΚΕ και βουλευτής του Κόμματος Γιώργος Μαυρίκος, όπως και αντιπροσωπεία της Κομματικής Οργάνωσης Αθήνας. Ερώτηση στη Βουλή για το θέμα κατέθεσε η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ. Η εταιρεία, που επικαλείται «δεινή θέση», έχει - σύμφωνα με δημοσιεύματα - τζίρο 30 εκατομμυρίων ευρώ και 20% αύξηση στις παραγγελίες για την ερχόμενη καλοκαιρινή σεζόν! «Είχαμε δουλειά μέχρι και την τελευταία μέρα», λένε στον «Ρ» οι εργαζόμενοι. «Είμαι στο εργοστάσιο 18 χρόνια και η γυναίκα μου δουλεύει εδώ τα τελευταία έξι», μας λέει ο Βασίλης. «Εχουμε δύο παιδιά στο Λύκειο και μόνο τα φροντιστήρια είναι 600 ευρώ. Πού θα τα βρούμε; Θέλω μόνο δύο χρόνια για να βγω στη σύνταξη. Ποιος θα με πάρει στα 53 μου;». Η Ελευθερία, που δουλεύει 17 χρόνια στην ELITE, προσθέτει: «Εγώ κι ο άντρας μου δουλεύουμε εδώ. Εχουμε τρία παιδιά, 15, 12 και 6 χρόνων και είμαστε χρεωμένοι μέχρι το λαιμό με στεγαστικά και κάρτες». Η ELITE είναι μία απ' τις δύο μεγαλύτερες εταιρείες υποδηματοποιίας στη χώρα και το διαφαινόμενο «λουκέτο» επηρεάζει άμεσα συνολικά 3.000 εργαζόμενους, όπως βιοτεχνίες - δορυφόρους, διακινητές, κλπ. Είναι ενδεικτικό ότι η εταιρεία δεν έχει καταβάλει το ΦΠΑ στις βιοτεχνίες φασόν για το τελευταίο τρίμηνο και οι βιοτέχνες βρίσκονται σε δύσκολη θέση, αφού στις 20 του Γενάρη πρέπει να το αποδώσουν στην εφορία. Ο Γιώργος Μαυρίκος, μιλώντας στους εργαζόμενους, σημείωσε την έμπρακτη συμπαράσταση του ΚΚΕ και κατήγγειλε την εργοδοτική ασυδοσία: «Ολα τα κέρδη, οι βίλες, τα κότερα έχουν χτιστεί με τον ιδρώτα του εργάτη, απ' την εκμετάλλευση σε βάρος των εργαζομένων. Με τη δική σας υπεραξία έχουν φτιαχτεί. Θα είμαστε στο πλευρό σας. Μην το βάζουμε κάτω. Εδώ που έχουμε φτάσει έχουμε δύο επιλογές: Η θα πούμε ο καθένας για τον εαυτό του κι ο θεός για όλους ή θα παλέψουμε. Ολοι μαζί λοιπόν». Και συμπλήρωσε: «Η διέξοδος βρίσκεται στη δική σας πάλη». Τόνισε πως πρέπει να εξασφαλιστεί η δουλειά του καθενός και κάλεσε τους εργάτες να οργανώσουν τον αγώνα τους, ενώ επισήμανε ότι θα έχουν την ενεργό συμπαράσταση και ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος, του ΠΑΜΕ, της Ομοσπονδίας και μπροστά στην απεργία στις 17 του Δεκέμβρη. _____________________________________________________________________ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ «ELITE» Νέα κινητοποίηση αύριο Στις 10 π.μ. στην πλατεία Βάθης Σε νέα κινητοποίηση προχωρούν οι εργαζόμενοι της υποδηματοποιίας ELITE, διεκδικώντας να διασφαλιστεί η λειτουργία του εργοστασίου, να μη χαθεί καμιά θέση εργασίας και να καταβληθούν άμεσα τα δεδουλευμένα που τους οφείλονται. Αύριο στις 10 π.μ. οι εργαζόμενοι θα πραγματοποιήσουν συγκέντρωση στην πλατεία Βάθης και θα ακολουθήσει πορεία στο υπουργείο Εργασίας. Ταυτόχρονα, συνεχίζουν την επίσχεση εργασίας που διαρκεί σχεδόν δύο βδομάδες. Ακόμα οι εργαζόμενοι έχουν αποστείλει έγγραφη διαμαρτυρία προς το υπουργείο Εργασίας. Καταγγέλλουν ότι το υπουργείο δεν έχει δώσει «καμιά συγκεκριμένη απάντηση στα οξύτατα προβλήματα που μας απασχολούν», δηλαδή τη λειτουργία της επιχείρησης και την οικονομική ενίσχυσή τους από τον ΟΑΕΔ με 1.000 ευρώ για κάθε έναν εργαζόμενο. Ειδικά για το δεύτερο αίτημα επισημαίνεται πως η πολιτική ηγεσία του υπουργείου προφασίζεται οικονομική δυσχέρεια του ΟΑΕΔ «ενώ γνωρίζετε πολύ καλά ότι σπαταλάτε πολλά εκατομμύρια ευρώ από τις δικές μας εισφορές προς τον ΟΑΕΔ για την επιδότηση των βιομηχάνων». ________________________________________________________________________ Ετσι μ' άρεσε και το πρόσθεσα .......

Η ΜΑΝΙΑ , Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ Η ΠΙΤΑ !

Είπε να την  "τρενάρει"* όσο τον έπερνε , αλλά δεν γινόταν . Ετσι μου είπε απ' το τηλέφωνο και ήταν φανερά εκνευρισμένος . Για ποιόν άλλον ο λόγος , μα για τον κύριο ΑΜ . Μεσημέριαζε και καθώς "έπηζα" στους δρόμους του κέντρου , χτύπησε το κινητό . Κατάλαβα πως θα ήταν αυτός κι επειδή ξέρω , καταλαβαίνω πια από το κουδούνισμα του τηλεφώνου , ότι κάτι τρέχει , έκανα δεξιά , και απάντησα μ' ένα στεγνό "έλα τι θες " . Χείμαρρος ο κύριος ΑΜ , ούτε μια καλημέρα δεν είπε παρά βάλθηκε να μου αποτελειώσει τα ήδη σπασμένα νεύρα πετώντας μου ένα , "από πίτα που δεν τρως , τι σε μέλει κι αν καείς εεε ;" βάζοντας ένα ερωτηματικό στο τέλος της φράσης του .

- Τι είναι πάλι , 

- Δεν τάμαθες ; μου λέει ,

- Οχι , τι έγινε ;

- Η Μάνια ...,

- Τι η Μάνια , ποιά Μάνια , τι λες ρε παλαβέ ; με παίρνεις τηλέφωνο για να μου πείς για τίποτα γκομενοδουλειές ; 

- Ρε συ αναίσθητε , η Μάνια , απέλυσε τον Γιάννη !

- Εχεις τρελαθεί εντελώς ; Ποιά Μάνια , ποιόν Γιάννη ;

Ο κύριος ΑΜ , ήξερε ότι έχω μια ευαισθησία σε θέματα που αφορούσαν τα δικαιώματα των εργαζομένων και φαντάστηκε ότι θα ξέρω την "Μάνια" και τον "Γιάννη" . Εχω βέβαια πολλές  γνωριμίες , αλλά τις αναγνωρίζω είτε με τα επώνυμά τους είτε με την ειδίκευση τους στη δουλειά , λόγου χάριν , ο Κώστας ο βερτικαλάς , ο Μήτσος από τα χάρτζια , το Μαράκι απ' τις μασουρίστρες κι άλλες τέτοιες υψηλές ειδεικεύσεις . Αλλά έτσι νέτα σκέτα  , ο "Γιάννης" , δεν μου έλεγε τίποτα . 

- Εξήγησέ μου ρε άνθρωπε , του είπα κι έσβησα την μηχανή , γιατί κατάλαβα πως θα τράβαγε σε μάκρος η ιστορία .

- Αγαπητέ μου , η  "Μάνια" , είναι το αφεντικό της "ελευθεροτυπίας" κι ο " Γιάννης" είναι ο διευθυντής της εφημερίδας ...

- Ωραία και με παίρνεις τηλέφωνο για να μου πείς ότι μία αφεντικίνα απέλυσε τον διευθυντή της ;

- Mα καλά δεν σε ενδιαφέρει το τι συμβαίνει σε μια αριστερή εφημερίδα ;

Εκεί ήταν που μου έφυγε το τηλέφωνο και μου έπεσε και το τσιγάρο απ' τα δάχτυλα , κορνάριζε κι ένας "ταρίφας" , που από λάθος είχε κολλήσει από πίσω μου , αλλά δεν νομίζω να έφταιγε το άτσαλο παρκάρισμά μου .

- Λοιπόν , του είπα , κατ΄αρχήν δεν μ' αγγίζει η απόλυση ενός διευθυντή κι έπειτα ασφαλώς και δεν θεωρώ την συγκεκριμένη , αριστερή , τουλάχιστον έτσι όπως θεωρώ εγώ ότι πρέπει να είναι μία αριστερή εφημερίδα και του έκλεισα το τηλέφωνο .

Συνέχισα τον δρόμο μου , κατεβαίνοντας την Μητροπόλεως ζαλισμένος και προσπαθούσα να λύσω βλακωδώς ένα μυστήριο που πριν από λίγα λεπτά είχα την ευκαιρία να μου την λύση ο κύριος ΑΜ . Δυνάμωσα την ένταση στο ραδιόφωνο , που μέχρι τότε άκουγα μάλλον απορροφημένος στις δικές μου σκέψεις , μπας και ξεκλέψω κάποια είδηση και συμπτωματικά η γνώριμή μου φωνή , λέει , "ας ακούσουμε τον κύριο Γιάννη Βλαστάρη ..." .

Ομολογώ πως δεν κατάλαβα τίποτα απολύτως . Κάτι για αποφάσεις τις διοίκησης , κάτι για συνέλευση των εργαζομένων έλεγε , κάτι για περίεργα παιγνίδια στο χρηματιστήριο , κάτι για στρατηγικούς επενδυτές , κάτι για απολύσεις κι άλλα τέτοια . Τον κύριο Γιάννη , δεν τον ήξερα , την λέω την αμαρτία μου , ελάχιστες φορές είχα διαβάσει κάποιο κείμενό του . Βέβαια , είμαι αναγνώστης της συγκεκριμένης εφημερίδας , όχι τόσο γιατί όπως ισχυριζόταν ο κύριος ΑΜ , ότι δηλαδή είναι "αριστερή" , αλλά τέλος πάντων , υπήρχαν πολλοί αρθρογράφοι , που η άποψή τους με έβρισκε απόλυτα σύμφωνο . Δεν θα μπορούσε να είναι "αριστερή" μια τόσο καλά στημένη εμπορική και βιομηχανική επιχείρηση . Μου φαινόταν αδιανόητο κι αν μπορεί κάποιος να μου το εξηγήσει , ορίστε , ας το κάνει . Το αν γινόντουσαν συνελεύσεις , όπου οι συντάκτες , θα πρότειναν κάποια πράγματα , δεν μου έλεγε τίποτα . Στην επιχείρηση αυτή , δεν εργάζονταν μόνο συντάκτες , αλλά και κάποιοι άλλοι ...οι οποίοι μάλλον , ήταν δεύτερης κατηγορίας . Επειτα ο Γιάννης , ήταν διευθυντής κι ως εκ τούτου , μέχρι την στιγμή της απόλυσης του , φαντάζομαι , απολάμβανε κάθε διευθυντικού του δικαιώματος . Τώρα αν θεωρούσε τον εαυτό του αριστερό και δεν το απολάμβανε , το δικαίωμα , η λογική μου λέει , πως μάλλον ήταν αυτό που λέμε , αχυράνθρωπος και με συγχωρείς κύριε Γιάννη , αλλά εγώ μέχρι το γυμνάσιο έφτασα και 3ο από τα 50 μου χρόνια στα υφαντήρια της ιωνίας τα πέρασα κι έτσι τους λέγαμε τους κατά καιρούς διευθυντάδες που μας πλάσαρε το κάθε αφεντικό . Δεν ξέρω τι μπορεί να είχε μεσολαβήσει , μέχρι να γίνει αυτή η απόλυση και να γίνει πρώτο θέμα στον ραδιοφωνικό σταθμό του Συνασπισμού για μεγάλη αναστάτωση στην αριστερή εφημερίδα , αλλά κάποια πράγματα , πρέπει , να μάθουμε επιτέλους γαμώτο , να τα βάζουμε στη σωστή τους διάσταση ή τουλάχιστον στο μέγεθος που τους ταιριάζει !!!

Θα με πονέσει και θα με τσούξει , αν η Μάνια πειράξει μιά τρίχα από τους 500 , 600 εργαζόμενους στο συγκρότημά της κι όχι ο super αριστερός της διευθυντής που παρόλο ότι γνώριζε πως κάτι μαγειρεύετε , εμφανίστηκε από το πουθενά να διαμαρτύρεται για την απόλυσή του και για τον άσχημο δρόμο που θα πάρει η καλή αριστερή εφημερίδα , γαμώ τα 900 ευρώ μου μέσα !!! 

Εκανα πάλι δεξιά , φτάνοντας χαμηλά στην πλατεία Κουμουνδούρου και πήρα το τηλέφωνο στο χέρι . Τελευταία εισερχόμενη , "Κυρ ΑΜ" , ok ...

- Ε ναι ρε συ , από την πίτα που δεν τρώω , δεν με νοιάζει αν καώ !!!!

* την γκρίνια εννοεί 

...ας αφήσω την γκρίνια γι' αύριο !!!

Το πρώτο γραπτό για το 2010...

δεν θα μπορούσε να ήταν άλλο , από ένα ευχαριστώ , σ'  όσους έκαναν το πέρασμα τους από εδώ , σ' όσους άφησαν , με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο , το ίχνος τους . Χρόνια Πολλά , καλή χρονιά να έχετε όλοι σας .

Σας ευχαριστώ !

....................................