Έριξε ζαριά και δεν του έκατσε ...

Μιά περιπέτεια , που όλοι μας λίγο πολύ , έχουμε ζήσει . Μια περιπέτεια όμως , απ' αυτές που σε εξοργίζουν και σε κάνουν να θέλεις να ...


Πέμπτη πρωί , η μικρή μου , που δεν είναι βέβαια και πολύ μικρή , αλλά για έναν πατέρα πάντα έτσι δείχνει , είχε δυνατούς πόνους στο στομάχι και εμετούς . Το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε και που ήταν πολύ εύκολο , ήταν να επισκεφτούμε το νοσοκομείο που είναι δίπλα μας , στη γειτονιά μας . Η εικόνα στα εξωτερικά ιατρεία , η γνωστή , δεν μας εκπλήσσει καθόλου , μας έχει γίνει συνείδηση . Τριτοκοσμική , τόσο για τους ασθενείς όσο και για τους εργαζόμενους , που παρά την περιπέτεια μας , θα συνεχίσω να το υποστηρίζω , δουλεύουν καταβάλλοντας , τις περισσότερες φορές , υπεράνθρωπες προσπάθειες .
Η διάγνωση ήρθε γρήγορα , χωρίς πολλά πολλά και αυτή ήταν , μαζί με την σιγουριά που μας απέπνεε ο εφημερεύων γιατρός , γαστρεντερίτιδα . Μαζί μ' αυτήν , εύκολα ήρθε και η συνταγή για την θεραπεία .
Το γνωστό σ' όλους παυσίπονο zantac και κάποιο άλλο που θα απέτρεπε την αφυδάτωση . 
Μάταια σκεφτήκαμε , πως τέλος καλό , όλα καλά , όπως συνήθως , όπως θα έπρεπε τουλάχιστον να συμβαίνει . Η περιπέτεια , συνεχίστηκε στο τοπικό ιατρείο του ΙΚΑ , όπου θα έπρεπε , κάποιος γιατρός να "γράψει" την συνταγή όπως λέμε , ώστε να την αγοράσουμε καταβάλλοντας ελάχιστη χρηματική συμμετοχή , αφού είμαστε ασφαλισμένοι ! 
Αμ δε , γελαστήκαμε ...
Ο υπεύθυνος γιατρός , αφού περιμέναμε αρκετή ώρα για να τελειώσει την "κουβέντα" του με κάποιον πλασιέ φαρμακευτικής εταιρείας (ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί αυτά τα ραντεβού θα πρέπει να γίνονται την ώρα που λογικά εξετάζουν ασθενείς) , με ύφος εντελώς επιτιμητικό , μας είπε πως δεν μπορεί να "γράψει" φάρμακα , που έχουν συνταγογραφηθεί από άλλον γιατρό . Δεν μου φάνηκε καθόλου περίεργο αυτό , αντίθετα μάλιστα , αλλά εξοργίστηκα όταν του ζήτησα να την εξετάσει τότε ο ίδιος και η απάντηση του που με κεραυνοβόλησε ήταν , "θα πρέπει να κλείσετε ραντεβού" !!!  
Κράτησα τον θυμό μου για άλλη φορά και μπροστά στους πόνους της μικρής , κατέληξα στο φαρμακείο της γειτονιάς μου .
Ολα αυτά συνέβησαν την Πέμπτη το απόγευμα . ...
Το παυσίπονο δεν έδειξε να έχει την διάθεση να ανακουφίσει ιδιαίτερα την μικρή . Μάλιστα τις βραδυνές ώρες άρχισε να ανεβάζει πυρετό , ο οποίος όμως με κάποια ελαφρά αντιπυρετικά , από αυτά που έχουμε όλοι σπίτι μας , έπεφτε .
Η παρασκευή ξημέρωσε , μέσα στο ίδιο σκηνικό , με πόνους δηλαδή , εμετούς και πυρετό που έκανε τα σκαμπανεβάσματά του . Δεν είμαστε ειδικοί , μα κάποια βασικά πράγματα , από την πολυετή μας επαφή με γιατρούς και νοσοκομεία λόγω υπερηλίκων γονέων , μας έκανε να σκεφτούμε πως ίσως θα ήταν καλό να κάνουμε μια γενική εξέταση αίματος . Ετσι λοιπόν , νωρίς το πρωί της παρασκευής , βρεθήκαμε σε ιδιωτικό μικροβιολογικό εργαστήριο , ζητώντας να γίνει μια τέτοια εξέταση . Οι απαντήσεις ήρθαν στις τέσσερις το απόγευμα ....τα λευκά αιμοσφαίρια στα ύψη ...
Ολο αυτό το χρονικό διάστημα , οι πόνοι , πόνοι και οι εμετοί , εμετοί , ενώ ο πυρετός έκανε τα δικά του παιγνίδια . 
Με τις απαντήσεις στο χέρι , ξανά λοιπόν στο ίδιο νοσοκομείο που κατά καλή μας τύχη , εφημέρευε πάλι . Η διαδικασία αυτή την φορά ήταν πιο απλή , αφού ο ΕΙΔΙΚΕΥΌΜΕΝΟΣ γιατρός που άκουσε το ιστορικό και απλά διάβασε την εξέταση από το ιδιωτικό εργαστήριο , έδωσε αμέσως εντολή για εισαγωγή και πλήρεις ιατρικές εξετάσεις , με πιθανή διάγνωση ΟΞΕΙΑ ΣΚΩΛΙΚΟΕΙΔΙΤΙΔΑ !
Προσπαθώ όσο γίνετε να συγκρατήσω τα νεύρα μου , αφού ήδη η περιπέτεια της μικρής πάει προς το τέλος , ωστόσο τα ερωτηματικά θα μου μείνουν μάλλον αναπάντητα .


Είναι ποτέ δυνατόν , όσο κακά αμειβόμενος και να είναι ένας νοσοκομειακός γιατρός , να στέλνει στο σπίτι του ασθενή , μετά από ΟΠΤΙΚΗ και μόνο εξέταση , χορηγώντας απλά παυσίπονα , παρακάμπτοντας , αυτό που εμείς οι άσχετοι κάναμε , μία απλή εξέταση αίματος δηλαδή ?


Εχω το δικαίωμα και ποιός μπορεί να μου ανατρέψει την άποψη που σχημάτισα , να ισχυριστώ ακόμα και δημόσια , ότι ο συγκεκριμένος γιατρός , δεν ξέρει την δουλειά του ?


Μετά από όλα όσα ακούμε για την κατάσταση στα νοσοκομεία , ποιός μπορεί να με πείσει , ότι ο συγκέκριμένος , δεν λειτούργησε ως πωλητής της εταιρείας που παρασκευάζει το συγκεκριμένο παυσίπονο ?


Το βρίσκει κανείς απίθανο , το νοσοκομείο , την συγκεκριμένη στιγμή , να μην είχε την δυνατότητα να εκτελέσει εργαστηριακούς ελέγχους  ?


Η ομάδα που ανέλαβε την επέμβαση , που έγινε με επιτυχία , ο επικεφαλής της , θα αναλάβει να εξηγήσει σ' αυτόν τον γιατρό , το λάθος του ? ή θα τον "κανακέψει" όπως προσπάθησε να κάνει και σε μένα , λέγοντάς μου , ότι είναι κάτι που συμβαίνει ?


Αν είναι κάτι που συμβαίνει , μήπως θα έπρεπε να με προσλάβουν σε κάποιο νοσοκομείο , αφού η ιδέα μου να κάνουμε μία γενική εξέταση αίματος , αποδείχτηκε σωτήρια ?


Για ένα πράγμα είμαι βέβαιος τέλος πάντων .


Παρ' όλο που είμαι πολύ κακώς αμειβόμενος μισθωτός του ιδιωτικού τομέα , μετά από 31 χρόνια δουλειάς , εξακολουθώ να είμαι ένας ευσυνείδητος εργαζόμενος . Για τις όποιες αντιρρήσεις μου  , με τον εργοδότη μου και είναι πολλές και ατομικές και συλλογικές , δεν καταφεύγω στην ελαττωματική κατασκευή προϊόντων . 
Αυτός γιατί έπαιξε μ' αυτόν τον τρόπο ? Έριξε ζαριά και δεν του έκατσε ?
Γιατί ?  

Δυό γράμματα που τα χωρίζει ο χρόνος ...

Όλα τα είχε πολύ προσεκτικά φυλαγμένα . Άλλα σε ζελατίνες , πολλά μέσα σε φακέλους για να μην τα διαπερνά το φως του ήλιου και τα αδιάκριτα βλέμματα ίσως . Κατά καιρούς , τα ξέχωνε από το όμορφο ξύλινο ντουλάπι με τον περίεργο καπλαμά , ενθύμιο κι αυτός μιας άλλης εποχής , τα αράδιαζε μπροστά του , κατέβαζε τα γυαλιά του τόσο χαμηλά , που απορούσα κι εγώ , αν ήθελε να τα διαβάσει πάλι ή απλά να τα "ψηλαφίσει" ή ακόμα να μυρίσει εκείνη την περίεργη μυρωδιά που αναδύουν τα χαρτιά αυτά . 

Σε πολύ μικρή ηλικία τον είχε χάσει , νομίζω ήταν δεν ήταν έξη χρονών . Την Μητέρα του πολύ νωρίτερα κι έτσι κάθε τι που ήταν , ανήκε στον Πατέρα του , ήταν σαν το εικόνισμα του πιστού , που το φυλάει σε μέρος μακριά από κάθε τι που θα μπορούσε να το ενοχλήσει .

Καιρό πολύ ήθελα να γράψω γι' αυτούς , μα δεν μου είναι εύκολο . Οι σκέψεις μου είναι τόσο σκόρπιες που δυσκολεύομαι πάρα πολύ να τις βάλλω σε τάξη . Ίσως να μην έχει και νόημα τώρα πια . Καλλίτερα να μείνω σε σκόρπιες καταγραφές ...

Καταγράφω δύο ερωτικές επιστολές σήμερα . Την δεύτερη , την αυθεντική , που είχε και αποστολέα αλλά και παραλήπτη κανονικό , ήθελα από καιρό να την αφήσω εδώ , στο ημερολόγιο , μα δεν ήθελα έτσι σκέτα να γίνει . Έψαχνα μια αφορμή , κάποιον λόγο . Όχι πως τον βρήκα , μα φοβήθηκα , μήπως μείνει πίσω και ξεχαστεί πάλι .

Η πρώτη επιστολή , είναι φανταστική . Είναι του Τζοναθαν Λέθεμ και είναι η πρώτη από μια σειρά άλλες , που περιλαμβάνετε στο "Αγάπης Γράμματα" που διάβασα πρόσφατα . Είναι η πιο περίεργη και πρωτότυπη που διάβασα και αυτήν διάλεξα .

___________________________________________________________

Αγαπητή Γ(η),

σου γράφω για να σου πω να παραδοθείς . Μπορεί να είσαι ήδη νικήτρια , το είδος του νικητή που νικά χάνοντας , ξαπλώνοντας ανάσκελα και δείχνοντας μου τα μαλακά σου , αφήνοντας με να γαργαλίσω και να γλείψω και να μυρίσω τα ικετευτικά  ζωτικά σου όργανα . Για να το θέσω πιο κατηγορηματικά : ΠΑΡΑΔΩΣΟΥ . Δεν έχεις καμιά ελπίδα . Η αντίσταση είναι μάταιη , η ματαιότητα είναι ανθεκτική , η απροθυμία είναι φιλάρεσκη , η παράδοση είναι ελευθερία . Σ' αγαπώ και είμαι καλύτερός σου από κάθε άποψη : σπουδαιότερος , μεγαλύτερος , λαμπρότερος , ενδοξότερος , πιο γελοίος , ενεργητικός , ταχύτερος στους αγώνες δρόμου και στην αναλογική σύνδεση στο ιντερνετ , πιο πεινασμένος , πιο πλούσιος σε ερωτισμό και φλόγα , καλύτερα εφοδιασμένος με πνεύμα και οπλισμό . Είμαι ψηλότερος από σένα και μπορώ να σε περικυκλώσω με τη λάγνα γλώσσα μου . Παραδέξου το και παραδέξου με . Ανοίγοντας το φάκελο , έγινες η εκλεκτή : ανάμεσα στα εκατομμύρια τρισεκατομμυρίων αμοιβαδοειδών όντων , αποσπάστηκες από την γαλαξιακή παραλία όπως μια αχιβάδα από έναν θεό . Κάτι μέσα σου έλαμψε για μια στιγμή (σχεδόν απίθανο να επηρεάσει το ελάχιστο την τάξη των πραγμάτων) , είναι εξωφρενικό το ότι να σε προσέξει κάποιος σαν εμένα στριμώχτηκε , άγνωστο πως , στην ημερήσια διάταξή του . Όμως μου κίνησες το ενδιαφέρον - μην ρωτάς γιατί , είναι σχεδόν τυχαίο , σαν λαχείο . Δεν θα καταφέρεις ωστόσο ποτά να ξοδέψεις τον πλούτο της αγάπης μου , να τον σπαταλήσεις και να τον χαραμίσεις , έτσι κακότυχη τυχερή του λαχείου που είσαι . Όσο κι αν προσπαθήσεις , δεν θα κατορθώσεις να τον ξοδέψεις ούτε σε μια ντουζίνα σπάταλες ζωές . Το βλέμμα μου καρφώθηκε επάνω σου  σε μια στιγμή αδυναμίας , κι άλλο κανένα βλέμμα δεν θα δεις . Είμαι ένα οικοδόμημα , ένα αίνιγμα , για κάποια σαν εσένα , η επιστήμη μου είναι σαν μαγεία . Μην καθυστερείς , δράσε τώρα , παραδώσου . Σε επέλεξε ένα ανώτερο ον από έναν άλλο κόσμο για να εκτοξευθείς πάνω από το ξεπεσμένο σου είδος και να γίνεις σύντροφός μου , να καθίσεις στον άδειο θρόνο πλάι μου ( μόνο και μόνο γιατί δεν είχα ξαναμπεί στον κόπο να ρίξω μια ματιά στο πλάι και να πάρω είδηση πως υπήρχε εκεί ένα κάθισμα - ώσπου κατά κάποιο τρόπο να πέσει το βλέμμα μου πάνω σου ) , όπου κανένας από τους ζαρωμένους  με δουλοπρέπεια ομοίους σου δεν έχει ποτέ βρεθεί . Είσαι ανάξια αλλά θα αποκτήσεις αξία χάρη στην επιδοκιμασία της προσοχής μου . Σ' το ξαναλέω , είμαι ανώτερός σου . Είσαι φανταχτερή , στατική , μια μαργαρίτα , μια φυσαλίδα σαμπάνιας που έσκασε στο κεφάλι μου κι ούτε που ξέρω γιατί σε θέλω και καλλίτερα να μην με κάνεις να το ξανασκεφτώ . Όπως θα δεις , έχω προεξοφλήσει την απάντησή σου και σου την έχω επισυνάψει (βλέπε συνημμένα παρακάτω ) . Είναι ασθενική και αστεία , αδύναμη και αγαπησιάρικη , και έχεις ήδη αναφωνήσει "ναι , πάρε με , ναι , πως να σου αντισταθώ , ναι παραδίνομαι , ναι " . Γι' αυτό κάνε όπως σου λέω . Το έχεις ήδη κάνει , είσαι στην αγκαλιά μου σαν μωρό , σαν προστατευμένη μου , σαν κύκνος . Παραδώσου , παραδόθηκες ήδη , είσαι δική μου .

                                                                                                                       Με αγάπη,

                                                                                                                          Α(ρης)

________________________________________________________________________

                             " ... Ψυχή μου Ιουλίτσα μου !
                               σε φιλώ μακρόθεν ."


                                                                                       εις Βόλον!


                 ................................................................................




εγώ ως γνωρίζεις σε γλυκοασπάζομαι εκ βάθους της ψυχής μου 
                      ο αγαπών σε 


 Αλεξ . Γ. Μορ......

Κουβεντιάζαμε προχτές το βράδυ για τα αγαπημένα πρόσωπα . Εχουμε ένα σωρό ιστορίες να διηγηθούμε γι αυτά . Οσες μάθαμε , όσες θυμόμαστε . Εγώ , αυτό το πρόσωπο δεν το γνώρισα ποτέ , παραμόνο από λιγοστές φωτογραφίες . Είναι όμως δικό μου , έχω την αποκλειστικότητα στην αγάπη του , όπου και να είναι , είμαι σίγουρος γι' αυτό .

Χαρίζω αυτή την σελίδα σε δύο αγαπημένες φίλες . Σε μία που πέρσι πρώτη είδε αυτή την επιστολή και σε μία άλλη που της την έταξα .

Να είναι πάντα καλά ....