Μονίμως αυτά που με παίδευαν ,
ήταν τα ερωτήματα που αν ήθελες να τα απλουστεύσεις και να βοηθηθείς να τα
απαντήσεις , να τα συνόψιζες σε δύο μόνο λέξεις . «Μπορώ» και «θέλω». Όσο και να προσπαθούσα να κάνω εύκολες τις
απαντήσεις που χρειαζόμουν , χρησιμοποιώντας αυτά τα δύο ρήματα , πάντα
σκόνταφτα σε αντιφάσεις . Εκεί που έλεγα «μπορώ» , σκάλωνα στο «θέλω» και τ’
ανάποδο , εκεί που «ήθελα» , δεν «μπορούσα» .
Έτσι και σήμερα , μετά από μια
κουραστική πορεία , έχω φτάσει στο σημείο αυτό . Για ευκολία του έδωσα μάλιστα
και όνομα . Το «βάφτισα» , σημείο μηδέν
και το έκανα αυτό πιο πολύ για να μου θυμίζω , ότι όσο πιο πολύ αργείς να
δώσεις απαντήσεις , τόσο πιο μπλεγμένος είσαι και στην περίπτωση , στο θέμα που
μ’ απασχολεί , δεν ήθελα να καθυστερώ .
Στο ερώτημα αυτό λοιπόν , που
πολλοί σήμερα ισχυρίζονται ότι έχουν την απάντηση , εγώ σκοντάφτω .
Η «αριστερά» μπορεί . Η
«αριστερά» θέλει ;
Η «αριστερά» θέλει . Η «αριστερά»
μπορεί ;
·
Μπορεί λοιπόν , σήμερα η «αριστερά» , τα κόμματα
της , οι ομάδες της , οι σχηματισμοί της , να δώσει λύση στο σημερινό αδιέξοδο ;
·
Θέλει σήμερα η «αριστερά» να οδηγήσει την
κοινωνία της εργασίας , σε διέξοδο , να χτίσει όπως θα λέγαμε , μια άλλη
κοινωνία δίκαια και όπως την οραματίστηκαν οι μεγάλοι θεωρητικοί και
επαναστάτες της ;
Όπως είναι σήμερα διαμορφωμένη η
κατάσταση στο οργανωμένο κίνημα , διατηρώ πολλές αμφιβολίες σε ότι αφορά τα δύο
ερωτήματα και τις απαντήσεις τους που κανονικά θα έπρεπε να ήταν προφανείς .
Γίνετε μεγάλος «ντόρος» σήμερα ,
για αυτό που λένε η «ενότητα» της αριστεράς . Δεν ξέρω για πιο λόγο , οι φορείς
της , οι κάποιοι από αυτούς , πιστεύουν ότι θα προχωρήσει ο «τόπος» σε αλλαγές
, αν προκύψει κάποια «ενότητα» , στην δράση τουλάχιστον . Ακόμη δεν ξέρω αν
ιστορικά , έχει προκύψει ποτέ κάτι τέτοιο . Πιστεύω πως δεν θα είχε και μεγάλη
σημασία , ιδιαίτερα από την στιγμή που έστω και από διαφορετικές θέσεις ,
παλεύουν για τον ίδιο κοντοπρόθεσμο στόχο .
Η αριστερά , τουλάχιστον στο
πρόσφατο παρελθόν , όταν επιχείρησε να εμφανιστεί ενωμένη , δεν κατάφερε τίποτα
, αντίθετα θα έλεγα πως βρέθηκε σε χειρότερη θέση , για λόγους που εγώ σήμερα ,
είμαι σε θέση να εξηγήσω .
Θα επικέντρωνα την αιτία που
σήμερα η αριστερά , «θέλει» ίσως , αλλά δεν «μπορεί» , για να μην πάρω την
χειρότερη εκδοχή του ερωτήματος , που στο μυαλό μου δεν την αποκλείω , στο ότι
η σύνθεση των κομμάτων της σήμερα , είναι τέτοια , που δεν μπορεί να εμπνεύσει
, να συνεγείρει τον κόσμο στον οποίο απευθύνετε .
Αν ποτέ και δεν είναι ανέφικτο να
συμβεί , η εργατική τάξη , γιατί αυτήν εννοώ , αναλάμβανε να δώσει την λύση ,
τα κόμματα της , το κόμμα της , θα ήταν μπροστά ή θα έτρεχε από πίσω να
προλάβει τις εξελίξεις ;
Τα κόμματα της αριστεράς , έχουν
λόγο πειστικό απέναντι στην εργατική τάξη ; Μπορούν να πείσουν σήμερα και να
τραβήξουν στο τέλος , τους εργαζόμενους στον δύσκολο αγώνα ;
Φοβάμαι πως όχι . Οι συνθήκες
είναι τελείως διαφορετικές από αυτές που επικρατούσαν όταν ξέσπασαν μεγάλοι
επαναστατικοί αγώνες . Δεν έχω καταλάβει , αν η αριστερά σήμερα , επιδιώκει
τέτοιου είδους αλλαγές ή επιδιώκει για τον εαυτό της πρώτα , να πείσει πως
είναι «ορθόδοξη» ή ότι μπορεί , στο ισχύον καθεστώς , να επιβάλλει κάποιες
αλλαγές .
Εμένα , δεν μ’ ενδιαφέρει σ’ αυτή
την φάση , αν η κομμουνιστική αριστερά ή η ανανεωτική αυτή , έχει το δίκιο με
το μέρος της .
Μ’ ενδιαφέρει η αριστερά , τα
κόμματά της , να «καθρεφτίσει» τις ιδέες της για πλήρη ανατροπή , στην εργατική
τάξη κι αυτό μπορεί να γίνει μόνον όταν στα κόμματα και στις οργανώσεις της ,
στις γραμμές της , στην πρώτη σειρά , την καθοδηγητική , βρεθούν πραγματικά
εργαζόμενοι , γνήσιοι εκπρόσωποι της εργατικής τάξης .
Αυτές ήταν οι τελευταίες μου σημειώσεις . Στο διάστημα που ακολούθησε , προσπάθησα επανειλημμένα , να ανασυγκροτήσω την σκέψη μου , μα είναι αδύνατον να γίνει αυτό , τουλάχιστον τώρα . Αισθάνομαι , πως δέχομαι κτυπήματα , πως δεχόμαστε , από όλες τις πλευρές , από εχθρούς και "φίλους" . Την αμέσως επόμενη μέρα , ήρθε η είδηση της μη εκλογής του Φώτη Κουβέλη ως αντιπροσώπου στο συνέδριο του Συνασπισμού . Αμεσα , δεν με ενδιέφερε . Εμμέσως όμως ...
Εχω άποψη και μιά μικρή εμπειρία στα των εκλογικών διαδικασιών των κομμάτων της αριστεράς , αλλά δεν έχει σημασία να την αναπτύξω . Το μόνο που θα ήθελα , είναι να παραθέσω το παρακάτω ...
Αποσπάσματα από
την ραδιοφωνική εκπομπή «αλέγκρο μα με τρόπο» της Ευγενίας Λουπάκη , από τον
Ρ/Σ 105,5 «στο κόκκινο» , την 19/5/2010, με αφορμή την μη εκλογή του Φ. Κουβέλη
ως αντιπροσώπου στο έκτακατο συνέδριο του ΣΥΝ.
...θέλω να κάνω μία δήλωση , απλώς θέλω να κάνω κάποια δήλωση για να
διασκεδάσω τυχόν λανθασμένες εντυπώσεις που δημιούργησε η χτεσινή μου αμηχανία
, να διαχειριστώ ένα θέμα …χθες , στη διάρκεια της εκπομπής μας , ήρθε εδώ μία
δήλωση ενός μέλους νομίζω της γραμματείας του κυρίου Σπύρου Λυκούδη , η οποία
έλεγε σχετικά με τον αποκλεισμό του Φώτη Κουβέλη …δεν κατάλαβα εγώ τι , τι ήταν
αυτό το πράγμα και είπα εντάξει εμένα δεν με αφοράνε …αυτά λοιπόν να σας πω με
αφοράνε αυτά , η ανοησία μου με αφορά όπου κι αν αυτό θεωρώ …λοιπόν ‘ότι έμαθα
τι έγινε , έμαθα ότι όπως λειτουργούν τα κόμματα , οι εκπρόσωποι για το
συνέδριο εκλέγονται από τις τοπικές οργανώσεις βάσης , η τοπική οργάνωση βάσης λοιπόν
της … δεν θυμάμαι Καλλιθέας νομίζω , όλως τυχαίως απέκλεισε τον Φώτη Κουβέλη
από το να είναι σύνεδρος στο συνέδριο , αυτό το θεωρώ πολιτικό ανέκδοτο , θα
αναφέρετε τα επόμενα χρόνια ως ακραία πολιτική ανοησία , τίποτα άλλο , παρά το
γεγονός ότι με τις απόψεις αυτές …καλά εντάξει δεν λέω καθόλου , παρά το
γεγονός , το θεωρώ ακραίο πολιτικό ανέκδοτο και πολιτική ανοησία υψηλού
επιπέδου , δηλαδή αυτό που κάνανε , αυτοί που το κάνανε , εκτός πια αν έχουν
τόσο χιούμορ που δεν το καταλαβαίνω ούτε κι εγώ ούτε κι ο Χρυσόστομος (και
εννοεί τον Χρυσόστομο Λουκά) , εσύ το
κατάλαβες αυτό ;
-Δεν κατάλαβα τι έγινε ρε Ευγενία ,τον είχαν εξελέξει ; (ακούγετε η
φωνή του Χρ. Λουκά).
-εκλέξει , ναι τον είχαν εκλέξει , παιδί μου είναι δυνατόν τώρα κορυφαίο
στέλεχος να μην είναι αντιπρόσωπος στο συνέδριο , πλάκα μου κάνεις ; αυτό το
κορυφαίο στέλεχος , ο ηγέτης της αντιπολίτευσης ; σε παρακαλώ τώρα , το κάνανε
και στην Αλέκα στο συνέδριο της διάσπασης, η οργάνωση της Αλέκας Παπαρήγα , δεν
θυμάμαι ποια ήταν , δεν την εξέλεξε σύνεδρο στο συνέδριο . Αποτέλεσμα , τι
έγινε ; Η Αλέκα έγινε γραμματέας σε κείνο το συνέδριο , ηρεμήστε λίγο ,
θυμηθείτε και την ιστορία που επαναλαμβάνετε ως φάρσα . Η Αλέκα έγινε
γραμματέας ενός κομματιού, που είχε ήδη διασπαστεί , του Κομμουνιστικού
Κόμματος έγινε , γιατί το άλλο μισό έφυγε και έφτιαξε , συνέχισε τον ενιαίο
συνασπισμό . Εντάξει λοιπόν , μην ,
όποιος ανεκδοτολογεί να έχει και μια γνώση της ιστορίας και να ξέρει πως αυτή
επαναλαμβάνετε η άτιμη ως φάρσα .Το άμεσο αποτέλεσμα ποιο είναι αυτού του
αποκλεισμού ; ανόητου αποκλεισμού , είναι πρώτο θέμα , τώρα γράφουνε ….
Ξέρω , ξέρω , θα βρεθούν πάλι κάποιοι φίλοι (και καλώς θα πράξουν ) να μου πουν , φίλε , άλλαξε σταθμό !
Οχι , σταθμό δεν θα αλλάξω , όπως δεν σταματήσω να διαβάζω τον Ριζοσπάστη με την ίδια συχνότητα που διαβάζω την Αυγή , αλλά και κάθε άλλο έντυπο που αφορά την πολιτική μου τοποθέτηση . Ομως , εδώ , μ' αυτά που μεταφέρω στο σημείωμα αυτό , φαίνεται πως η συγκέκριμένη δημοσιογράφος ξεπερνάει κάθε έννοια ... (συμπληρώστε ότι θέλετε) !
Θα σταθώ μόνο σ' αυτό που λέει και επαναλαμβάνει και που δυστυχώς δεν γνωρίζω πως προτίθενται να αντιμετωπίσουν τα μέλη της Πολιτικής Κίνησης Καλλιθέας , ότι δηλαδή η απόφασή τους δια της εκλογικής διαδικασίας , να μην εκλέξουν ως αντιπρόσωπο τον Φ. Κ. , είναι ανέκδοτο και κορυφαία πολιτική ανοησία !
Αυτό και μόνο αυτό , αρκεί , για να πεισθούν και οι τελευταίοι επιβάτες του εγχειρήματος που λέγετε ΣΥΡΙΖΑ , πως , στο τρένο , έχει προστεθεί λάθος βαγόνι και πως η κατεύθυνσή του είναι λανθασμένη και πως τέλος , αργά ή γρήγορα , θα αναγκαστούν εκ των πραγμάτων να αποβιβαστούν και να ψάξουν το σωστό τρένο που θα κατευθύνετε στο σωστό σταθμό .
Βεβαίως , με την ίδια κατεύθυνση (έτσι νομίζω δηλαδή) , κινείτε κι άλλο τρένο , αυτό του ΚΚΕ . Δυστυχώς σ' αυτό , υπάρχουν λανθασμένοι χειρισμοί του μηχανοδηγού . Οσο και να προσπαθώ να προσεγγίσω ταξικά αλλά και ιδεολογικά το ζήτημα , αδυνατώ να κατανοήσω τον λόγο που η μεγάλη διαδήλωση που σχηματίστηκε μετά την μεγάλη συγκέντρωση της Ομόνοιας , που θα μπορούσε να ήταν μεγαλύτερη , αλλά εδώ σκοντάφτω στα "θέλει" και στα "μπορεί" του Κόμματος , δεν κατευθύνθηκε στο κτίριο της Βουλής , αλλά σιωπηρά , διαλύθηκε στα σοκάκια κάτω από την Πλ. Κουμουνδούρου .
Χαρίζω το σπουδαίο αυτό τραγούδι , σ' όλους όσους πήραν λάθος δρόμο και λανθασμένα τον κρατούν . Εγώ , δεν θα τους ακολουθήσω , οι παρείστικες αντιλήψεις , οι σεχταρισμοί που στρέφονται ενάντια στα συμφέροντα μου , θα με βρούν όχι μόνο αδιάφορο αλλά και αντίθετο .
