Κυριακή

Ανυπακοή κι Αντίσταση , Ανάγκη και Υποχρέωση .

Παρά την συντηρητική τοποθέτηση στα πράγματα , του κυρίου ΑΜ , πάντα έδειχνε να έχει τάσεις αποστασιοποίησης , απέναντι σ' αυτό που θα λέγαμε , νόμιμο και λογικό . Εμένα βέβαια , αυτή του η στάση  , με παραξένευε αν δεν με εντυπωσίαζε , γιατί κάτι τέτοιο είναι γνώριμο σε άτομα αριστερών πεποιθήσεων ή και extreme θα έλεγα . Μα ήρθαν τα τελευταία γεγονότα , για να βεβαιωθώ , πως , παρά την "συντηρητική" του όψη και άποψη σε πολλά , ο κύριος ΑΜ , ήταν κατά βάθος κόκκινος !
Παρακολουθώντας και κουβεντιάζοντας καθημερινά , τα γεγονότα , πρώτη φορά έβλεπα να συμφωνεί με τις απόψεις μου και η συμφωνία του ήταν τόσο απόλυτη , που ώρες ώρες , άρχισα να αμφισβητώ τον εαυτό μου , καθόσον γνωστός αριστερός και εν πολλοίς ανατρεπτικός . Η συμφωνία μας , είχε να κάνει με τον τρόπο που αντιμετώπιζα τις αντιδράσεις του λαού (δεν είναι κακό να χρησιμοποιείς αυτή την λέξη)  στον ορυμαγδό των μέτρων που καθημερινά ερχόντουσαν να ανατρέψουν τα όσα για χρόνια είχε κατακτήσει με πολύ αγώνα και γιατί όχι και με αίμα . 


Τόνιζα , κάθε φορά και σ' αυτόν , αλλά και στον εργασιακό μου κυρίως κύκλο , πως , έβλεπα ότι αντίλογος ουσιαστικός απέναντι σ' αυτές τις αντιδράσεις , τις δικές μας δηλαδή , δεν υπήρχε ,παρά μονάχα ένας , "παιδιάστικος" , γιατί μου θύμιζε τις παιδικές μου αντιπαραθέσεις , του στυλ , "ωραία και τι προτείνετε" . 
Έλεγα λοιπόν σε όλους , πως , όλο και συχνότερα , γινόταν λόγος για το πολίτευμα , για την δημοκρατία , που κινδύνευε , από τις συνεχιζόμενες διαδηλώσεις , απεργίες , καταλήψεις και άλλες αναταραχές . Έπρεπε κατά τους ισχυρισμούς των υπερασπιστών της άποψης αυτής , να βρεθούν άλλοι τρόποι αντίδρασης (κι αυτό στην καλλίτερη των περιπτώσεων) , στην χειρότερη εκδοχή , θα έπρεπε ο Λαός , όλοι όσοι αντιδρούν θεωρώντας πως τα μέτρα τους θίγουν , θα έπρεπε επιτέλους να τα αποδεχτούν χωρίς διαμαρτυρίες , αφού ούτως ή άλλως για πολλά χρόνια αποτελούσαν τους "κηφήνες" του συστήματος λειτουργίας του κράτους , του "κομματικού" κράτους , όπως τους αρέσει να λένε . Όμως , ακόμα κι αυτοί (οι "έγκριτοι" αρθρογράφοι , λασπολόγοι) γνώριζαν πως δεν ήταν έτσι . Το κράτος , που με την ευθύνη του , κατεδαφίστηκε , προς όφελος των οικονομικά πάντα δυνατότερων , κάθε αναπτυξιακή μονάδα , έπρεπε να βρεί , να εξασφαλίσει , την ομαλή παρουσία (!) των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων , που δημιουργούσε η ταχτική της αποβιομηχάνισης . Έτσι , μέσα σε λίγα χρόνια , οι άνεργοι που δημιουργούνταν από το κλείσιμο ή σωστότερα τον αφανισμό , ολόκληρων κλάδων της βιομηχανίας  , και που η παρατεταμένη ή και χρόνια ανεργία θα δημιουργούσε άλλου είδους προβλήματα στο καθεστώς , βρέθηκαν να απασχολούνται σε κρατικές υπηρεσίες ή και επιχειρήσεις του ευρύτερου δημόσιου , τις γνωστές ΔΕΚΟ . Αν και ποτέ δεν μ' άρεσε να διαχωρίζω τους εργάτες , με βάση τις πολιτικές του τοποθετήσεις , ήμουν πάντα βέβαιος και αποδείχτηκε φυσικά , πως αυτές οι θέσεις εργασίας , καλύφθηκαν , από ημετέρους , είτε τους ενός , είτε του άλλου κόμματος . Άλλως τε  , αυτοί αποτελούσαν και την μετέπειτα , "καλή" εκλογική τους πελατεία . 
Απλουστεύοντας τα πράγματα , αφού δεν είμαι και "ειδικός" για να χρησιμοποιήσω κάποια επιστημονική μέθοδο , καταλαβαίνω , πως αυτοί , οι πρώην συνάδελφοι στα εργοστάσια που έκλεισαν  , δεν έχουν καμία ευθύνη . 

Σήμερα λοιπόν , που βλέπουν κι αυτοί , όπως κι όλοι οι μισθωτοί , να καταρρέουν τα πάντα , στο όνομα της εθνικής σωτηρίας , έχουν δικαίωμα να αντιδρούν ; 
Σήμερα , που βλέπουν , ισχνές κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες , να επιβάλλον και να προδιαγράφουν ένα δυσοίωνο , μέλλον για όλους μας , έχουν δικαίωμα να αντιδρούν ;
Σήμερα , που βλέπουν τα όνειρα τους , να γκρεμίζονται στο όνομα της σωτηρίας των πιστωτικών ιδρυμάτων , έχουν δικαίωμα να αντιδρούν ;
Σήμερα , που βλέπουν , ότι όλα όσα για τα οποία με την ψήφο τους έδωσαν την εξουσία στο ΠΑΣΟΚ , ήταν όχι απλά ψέματα , αλλά προφάσεις για την κατάληψη της εξουσίας και στην συνέχεια , εφαρμογής προγράμματος που θα ξεπούλαγε ότι απέμεινε , έχουν δικαίωμα να αντιδρούν ;
Σήμερα , που κι ο πλέον ανίδεος περί τα οικονομικά , βλέπει ότι το ακολουθούμενο διεθνοποιημένο νεοφίλελεύθερο σύστημα διακυβέρνησης , καταρρέει και στην κατάρρευσή του παρασέρνει τα ΠΑΝΤΑ , έχει δικαίωμα να αντιδρά ;

Νομίζω πως ναι , έχει δικαίωμα να αντιδρά και θα έλεγα μάλιστα έχει και την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να αντιδρά . 
Λένε τα "παπαγαλάκια" του σύστηματος , οι κατά τα άλλα "έγκριτοι" δημοσιογράφοι και οι λοιποί "φιλόσοφοι" υποστηρικτές της έννομης τάξης (!) , πως , το σύστημα , δεν αντέχει πλέον άλλες τέτοιου είδους αντιδράσεις και πολιτικές (!) . Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ  !
Το σύνταγμα , δεν μπορεί πλέον να "καλύψει" τις κοινωνικές λειτουργίες του τόπου και γι αυτό Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ . Φτάνουν δε μερικοί θρασείς από αυτούς  , να ζητούν από "κάποιους" να αναλάβουν πρωτοβουλίες ώστε να ξεπεραστεί η κρίση από το σύστημα και να επανέλθουμε στην ομαλότητα , την ηρεμία και την "πολιτική γαλήνη" !!! Δεν θέλουν και πολύ βέβαια , για να μας υποδείξουν (θα προτιμούσαν να επιβάλλουν ) ποιοί θα είναι αυτοί οι "κάποιοι" , θα φοράνε "ομοιόμορφα" ρούχα ή θα φέρουν το "σχήμα" του σοφού ...


Θα έπρεπε να το γνωρίζουν , θα έπρεπε πλέον να το έχουν μάθει , ότι ο Λαός , είναι αυτός που πάντα υπερασπίζεται τα συντάγματα και τα διάφορα κοινωνικά συμβόλαια . Αυτός είναι που δίνει ακόμα και την ζωή του γι' αυτά , κι ας μην είναι αυτός που τα "έγραψε" , κι ας μην τον στηρίζουν όπως θα έπρεπε . Η Δημοκρατία τους , έτσι όπως αυτοί την όρισαν , δεν κινδυνεύει (κακώς κατά μία έννοια) , από αυτούς που αντιδρούν . Η Δημοκρατία τους , κινδυνεύει από τους ίδιους και μόνον απ' αυτούς .
Εμείς , έχουμε κάθε δικαίωμα να αντιδρούμε και να εκδηλώνουμε με κάθε τρόπο την ανυπακοή μας . 

Δεν είναι δυνατόν , να επιβάλλετε σαν υπέρτατο καθήκον και υποχρέωση , η τήρηση των νόμων , μόνο και μόνο , επειδή θεσπίστηκαν , από μια "νομοθετική" εξουσία !
Δεν γίνετε , να ζητάνε πολιτική υπακοή , σαν βλέπει ο λαός να ανατρέπονται οι αρχές , όπως αυτοί τις όρισαν τέλος πάντων , της Ελευθερίας , της Ισότητας και της Αλληλεγγύης !
Δεν γίνετε , οι κήρυκες του φιλελευθερισμού , οι συστημικοί "προστάτες" να αγνοούν αυτό που είχε διακηρυχθεί από τον John Locke ..."Αν ένας ηγεμόνας χρησιμοποιεί την εξουσία του εναντίον του λαού του, τότε ο λαός έχει το δικαίωμα να τον αντιμετωπίσει με Βία. Ο σωστός τρόπος για να αντιμετωπιστεί η παράνομη βία της εξουσίας είναι η ίδια η Βία." 
Δεν γίνετε να μην αντιλαμβάνονται , ότι εφ' όσον το σύστημα που ισχύει , είναι η κοινοβουλευτική δημοκρατία , μπορεί ο λαός και δικαιούται και είναι και υποχρέωση του , να ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΚΕΤΕ όποτε νομίζει ότι αδικείται και οπωσδήποτε μα ΑΝΤΙΣΤΕΚΕΤΕ σε ότι θεωρεί κρατική αυθαιρεσία .

Είναι απόλυτα θεμιτό , όταν προβάλλονται με κάθε τρόπο οι βασικές , οι θεμελιώδεις ατομικές και πολιτικές ελευθερίες , όταν κατά κοινή ομολογία (και οι ίδιοι το παραδέχονται για τους δικούς τους λόγους βέβαια) σημειώνεται έλλειμμα δημοκρατίας στη λειτουργία του ίδιου του πολιτεύματος , όταν η εξουσία , τα κόμματα που εξουσίασαν (κυβέρνησαν) , δεν μπόρεσαν να βάλλον φραγμούς απέναντι στην συνεχώς αυξανόμενη κοινωνική , πολιτική και οικονομική εκμετάλλευση των ασθενέστερων , ο Λαός να ορθώνει το ανάστημα του και ανυπάκουος να αντιστέκεται και να δίνει την μάχη της ανατροπής . 
Μ' αυτές τις σκέψεις  αλλά και με άλλες σχετικές με όλα αυτά , έκλεισα την κουβέντα μου στον κυρ ΑΜ , ζητώντας του ταυτόχρονα να δείξει έμπρακτα την ΑΝΥΠΑΚΟΗ και να ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ .
Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος ακόμα και για τον πιο συντηρητικό , ακόμα και για όποιον τώρα δεν τον άγγιξε τίποτα από όλα όσα συνέβησαν μέχρι σήμερα . 
Δεν υπάρχει καμία διέξοδος για κάθε εργαζόμενο , μισθοσυντήρητο . 

ΑΝΥΠΑΚΟΗ   ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ


σ.σ.:  οι σκέψεις αυτές με βασάνιζαν πολύ καιρό τώρα , μα αυτό το άρθρο έγινε η αφορμή να τις αποθηκεύσω στο ημερολόγιο .




Πέμπτη

"...Αντάρτης , Κλέφτης , Παλικάρι , πάντα είναι ο ίδιος ο Λαός .." πρώτο μέρος


Περίεργα ξημέρωσε η μέρα του κυρ ΑΜ . Κλείνοντας την προηγούμενη , είχε την ελπίδα πως όλα τελικά θα πάνε καλά . Από που αντλούσε την ελπίδα , δεν είχα καταλάβει . Μόνο κάτι μισόλογα , κάποιες ακατάληπτες φράσεις , μα όσο κι αν προσπαθούσα να τον καταλάβω , δεν κατάφερνα το παραμικρό . 
Αμέσως μόλις άκουσα τις πρώτες ειδήσεις , χαιρέκακα , παραγνωρίζοντας για λίγο το γεγονός πως ότι συνέβαινε , άγγιζε κι εμένα , τον πήρα τηλέφωνο και με το πρώτο άκουσμα της φωνής του , άρχισα να του τραγουδάω τον Ύμνο του ΕΛΑΣ .

Με το ντουφέκι μου στον ώμο
σε πόλεις κάμπους και χωριά
της λευτεριάς ανοίγω δρόμο
της στρώνω βάγια και περνά

Εμπρός Ε.Λ.Α.Σ. για την Ελλάδα
το δίκιο και τη λευτεριά
σ' ακροβουνό και σε κοιλάδα
πέτα πολέμα με καρδιά

ένα τραγούδι είν' η πνοή σου
καθώς στη ράχη ροβολάς
και αντιλαλούν απ' τη φωνή σου
καρδιές και κάμποι Ε.Λ.Α.Σ. Ε.Λ.Α.Σ.

Παντού η Πατρίδα μ' έχει στείλει
φρουρό μαζί κι εκδικητή
κι απ' την ορμή μου θ' ανατείλει
καινούργια λεύτερη ζωή

Με χίλια ονόματα μία χάρη
ακρίτας ειτ' αρματολός
αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι
πάντα ειν' ο ίδιος ο λαός.

Δεν ήξερα όλους τους στίχους κι έτσι ξαφνιάστηκα , όταν μετά την πρώτη στροφή , συνέχισε με δυνατή φωνή . Όμως μεγάλη συγκίνηση ένοιωσα όταν στάθηκε και επανέλαβε πολλές φορές τον τελευταίο στίχο 

 Με χίλια ονόματα μία χάρη
ακρίτας ειτ' αρματολός
αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι
πάντα ειν' ο ίδιος ο λαός.

Όλο το προηγούμενο διάστημα , είχαμε τσακωθεί πολλές φορές για όσα τραγικά συνέβαιναν στον τόπο . Επαναλάμβανε κι αυτό γινόταν η αιτία να "σκοτωνόμαστε" , την φράση , "κινδυνεύει η Δημοκρατία μας" κι εγώ με θράσος του απαντούσα , "η Δημοκρατία ΣΑΣ" . Δεν μπορούσα να δεχτώ αυτό το καθεστώς , που στο τέλος , πάλι εγώ και οι όμοιοι μου , θα υπερασπιζόμουν , πως κινδύνευε από μένα . Πως ; με ποιόν τρόπο ; Σε όλη την σύγχρονη ιστορία του τόπου , τα καθεστώτα και τα συντάγματα τους , ο Λαός τα υπερασπιζόταν . Κορμιά εργατών , θυσιάζονταν , έπεφταν , είτε στα πεδία των μαχών , είτε στους δρόμους για αυτό που "αυτοί" , είχαν αποφασίσει να ονομάσουν "δημοκρατία" αλλά και πάλι , αυτή "δημοκρατία" , δεν ήταν δική τους , δεν είναι δική μου . 

Όλη την μέρα , στο μυαλό μου , αντηχούσε η φωνή του κι τελευταίοι στίχοι ...αντάρτης , κλέφτης , παλικάρι πάντα είναι ο ίδιος ο Λαός...
  ______________________________________________________

Δεν είχε περάσει ποτέ από το μυαλό μου , σε τούτη δω την σελίδα , να αποτυπώσω αυτό που θα ακολουθήσει , μα ήταν το γεγονός , πως οι "κυβερνήτες" μας , διάλεξαν τούτη την μέρα για να μας ανακοινώσουν την Νέα Κατοχή αλλά και το ότι από μικρό παιδί με συγκινούσε ιδιαίτερα αυτή η μέρα και τα όσα είχαν γίνει εκείνη την περίοδο αλλά και την αμέσως επόμενη . Οι αγώνες και οι θυσίες του Λαού , το αίμα που χύθηκε και πήγε χαμένο(;) , οι λαμπρές σελίδες που γράφτηκαν εκείνα τα δύσκολα και ταραγμένα χρόνια , τα τραγικά λάθη και τα πισωγυρίσματα , όλα αυτά , με συγκινούσαν γιατί αποτελούσαν ένα δίδαγμα που κοντεύουμε να ξεχάσουμε , όλα μπορούν να συμβούν , όλα να ανατραπούν , αρκεί ...

________________________________________________________

Οι μέρες πριν από εκείνο το πρωινό του Οκτώβρη του 1940 , δεν ήταν εύκολες για τον Λαό . Κυνηγημένος , με διαλυμένα συνδικάτα , με χιλιάδες κομμουνιστές και άλλους δημοκράτες να βρίσκονται είτε στις φυλακές , είτε σε μαρτυρικούς τόπους εξορίας , προσπαθούσε να ορθώσει τις αντιστάσεις του κάτω από αντίξοες συνθήκες . Με όλες του τις δυνάμεις , "κονταροχτυπιόταν" με το φασιστικό καθεστώς του δικτάτορα Μεταξά . 
Αυτή την περίοδο , το καθεστώς , θεωρώντας πως κάθε λαϊκή δημιουργία , έπρεπε να αφανιστεί , οι ίδιοι οι Λαϊκοί δημιουργοί , μεγαλούργησαν σε όλες τις μορφές της τέχνης . Μία από αυτές , ήταν και η μουσική . Κυρίαρχο μουσικό στοιχείο , στα λαϊκά στρώματα  της εποχής , ήταν το ρεμπέτικο τραγούδι . Ο Λαός , είχε γνωρίσει και είχε αγαπήσει , τους ρεμπέτες και τα τραγούδια τους , πάντα συντρόφευαν τις δραστηριότητές τους . Βέβαια , δεν έλειπαν και οι συνθέσεις που γινόντουσαν στα χνάρια των Ευρωπαϊκών προτύπων , κι αυτά αγαπήθηκαν από τα λαϊκά στρώματα , λιγότερο βέβαια , κυρίως γιατί αντικατόπτριζαν τις ελπίδες που είχαν για μαι πιο άνετη ζωή . 
Σ' αυτή την δύσκολη  φάση της σύγχρονης ιστορίας , οι δημιουργοί , κατάθεσαν πολλά έργα , που αγαπήθηκαν αμέσως και παρέμειναν γνωστά μέχρι τις μέρες μας . Ίσως κάποια από αυτά , τα περισσότερα , θεματολογικά , μετά και τις τελευταίες εξελίξεις , να είναι ακόμα και σήμερα επίκαιρα . Ίσως να πρέπει να αποτελέσουν , όχι αυτά τα ίδια , αλλά η δημιουργική προσπάθεια των λαϊκών δημιουργών ,  να "σταθούν" με τον δικό τους τρόπο στους αγώνες του Λαού , σοβαρό έρεισμα , για τους σύγχρονους δημιουργούς , κάτι που βεβαίως δεν το αποκλείω . 

Τα ρεμπέτικα τραγούδια  εκείνης της εποχής , που έγιναν με αφορμή τα γεγονότα , μπορούμε να τα κατατάξουμε σε τρεις περιόδους , σ' αυτά που γράφτηκαν την περίοδο του πολέμου , σ' αυτά της περιόδου της κατοχής και σ' αυτά της περιόδου την Εθνικής Αντίστασης . 

Σε όλο αυτό το εγχείρημα , σημαντική βοήθεια πήρα από τα όσα καταγράφονται στον διαδικτυακό τόπο www.rembetiko.gr και ιδιαίτερα σε όσα καταπληκτικά έχει καταγράψει ο ερευνητής Σάκης Παπίστας . Τα υπόλοιπα , τα "ανέλαβε" , το youtube και οι φίλοι που είχαν την εξαιρετική ιδέα , να "αφήσουν" στο διαδίκτυο και στους χρήστες του , τα σπουδαία αυτά έργα .
Απολαύστε μερικά από αυτά , της πρώτης περιόδου ...