Τι συμβαίνει στην Περσία; Ένας «πέπλος μυστηρίου» καλύπτει (ή
τουλάχιστον γίνεται προσπάθεια να καλύψει) την πατρίδα του Σάχη. Οι λόγοι είναι
ευνόητοι: το αντιστασιακό κίνημα φουντώνει στη χώρα που η Διεθνής Αμνηστία
(οργάνωση με αρκετό τακτ, αφού πρόσφατα έσπευσε να συγχαρεί τον κ. Κ.
Καραμανλή γιατί χάρισε τη ζωή στους τρείς αρχιπραξικοπηματίες) χαρακτήρισε
σαν «πρώτη χώρα σε βασανιστήρια σ’ όλο τον κόσμο»!... Κι ο Σάχης, που
μπορεί να βοηθάει οικονομικά τη Δύση στις κρίσιμες ώρες της, δύσκολα «κρατάει»
το αντάλλαγμα που κατά κανόνα ζητούσε (και ζητάει) από τις κυβερνήσεις των
άλλων χωρών: να μην ασχολούνται με καυτά (εσωτερικά) προβλήματα της χώρας του…
Περνά σιγά-σιγά η εποχή που το μόνο που δημοσιευόταν στον ξένο τύπο ήταν τα…
ερωτικά σκάνδαλα του Σάχη και οι
ιδιορρυθμίες του. Έτσι, πρόσφατα, γράφτηκε:
·
Στους
‘’Sunday Times” η ανατριχιαστική πληροφορία, ότι
πολιτικοί κρατούμενοι δένονται πάνω σε τραπέζια από τα οποία περνάει ηλεκτρικό
ρεύμα. Εκεί, ανάλογα με την περίπτωση, πολλές φορές ψήνονται ζωντανοί – κι αυτό
αφού έχουν προηγηθεί βασανιστήρια ‘’κλασσικά’’, όπως πολύωρο ξύλο, φάλαγγα
κ.λπ.
·
Στους
‘’Times’’ του Λονδίνου, ότι η μυστική αστυνομία του Σάχη, η SAVAK, διαθέτει πάνω από 30.000
(και κατά άλλες πληροφορίες 60.000) μόνιμους πράκτορες, ενώ ο αριθμός
αυτών που… ευκαιριακά συνεργάζονται είναι εκπληκτικός: 3.000.000
άτομα!... Έτσι, αστυνομεύονται τα πάντα: ταξί, ξενοδοχεία, σχολεία (και
ιδιαίτερα, βέβαια, τα πανεπιστήμια), εργοστάσια, ξένες πρεσβείες κ.λπ.
·
Στην
ίδια εφημερίδα, ότι τα τελευταία 4 χρόνια:
-Ο αριθμός των πολιτικών κρατουμένων ξεπέρασε τις 50.000!
-Ο αριθμός των εκτελεσθέντων για πολιτικά αδικήματα,
τους 200!
Όπως είναι γνωστό, ο Σάχης και η οικογένειά του κατέλαβαν την εξουσία το 1953,
όταν ανέτρεψαν με αιματηρό πραξικόπημα τη νόμιμη κυβέρνηση του Μοσαντέκ,
χάρις στη βοήθεια των Αμερικάνων. Ήταν μια ‘’επιχείρηση’’ της CIA με πολλούς στόχους:
1.
Εσωτερικά,
υπήρχε ένα αρκετά οργανωμένο σοσιαλιστικό-κομμουνιστικό κίνημα (την εποχή του Μοσαντέκ) που έθετε
σε αμφισβήτηση τα φεουδαρχικού χαρακτήρα δικαιώματα του περσικού κατεστημένου.
(Από τότε μέχρι σήμερα ο αντικομμουνισμός έγινε φυσικά η επίσημη ιδεολογία του
κράτους και ο Σάχης ο ‘’από ουρανού’’ θεόπεμπτος μεσίας και σωτήρας).
2.
Εξωτερικά,
το σημερινό (1975) περσικό καθεστώς ήταν μια από τις πολλές (και καλές)
αμερικάνικες επιλογές: οι υπεύθυνοι της ψυχρής αμερικανικής πολιτικής
πρόβλεψαν, από πολλά χρόνια, τη σημασία της Περσίας σαν γεωγραφικής
θέσης και ταυτόχρονα σαν χώρας με πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου. Σήμερα, το
σύμπλεγμα
CIA -περσική εσωτερική και εξωτερική
πολιτική – περσικές μυστικές υπηρεσίας είναι τέτοιο που από τη μια μεριά
κατοχυρώνει την εξουσία του Σάχη και της κλίκας του και από την άλλη
εδραιώνει τα τεράστια συμφέροντα των αμερικανικών στρατιωτικών και οικονομικών
μονοπωλίων. Εξ άλλου η ύπαρξη κοινών συνόρων Περσίας και Σοβιετικής
Ένωσης αποτελεί έναν άλλο λόγο για τον οποίο το αστυνομικό κράτος του Σάχη
γίνεται μέρα με τη μέρα περισσότερο καταπιεστικό. Όχι βέβαια γιατί υπάρχει
άμεσος κίνδυνος από τη Σοβιετική Ένωση, αλλά γιατί η ύπαρξη και μόνη της
Σοβ. Ένωσης δημιουργεί έμμεσα
κινδύνους για το μέλλον αυτής της περιοχής. Έτσι, με την πάροδο του χρόνου, ο Σάχης
έγινε ο χωροφύλακας των αμερικάνικων και δυτικών συμφερόντων στο νευραλγικό
αυτό σημείο της Μέσης Ανατολής. Δεν είναι λοιπόν περίεργο, πως τέσσερα
χρόνια μετά δημιουργήθηκε η SAVAK, που εξαρτιέται απ’ ευθείας από το Σάχη.
Σήμερα, διοικείται από τον στρατηγό Νασσίρι, 67 ετών και συμμαθητή του Σάχη
στη στρατιωτική ακαδημία, έναν άνθρωπο που σπάνια εμφανίζεται δημόσια και που
όλη του η καριέρα έγινε στις μυστικές υπηρεσίες. Η έδρα της είναι ένα κτιριακό
συγκρότημα με ψηλούς στο προάστιο Νιαβαράν , έξω από την Τεχεράνη.
·
Οι
‘’Times’’,
πάλι, γράφουν ότι σε μια απεργία πράκτορες της SAVAK σκότωσαν, σ’ ένα εργοστάσιο έξω από
την Τεχεράνη, 14 εργάτες-απεργούς με σιδερένιους λοστούς!...
ΠΑΝΤΩΣ,
πάνω κι από την SAVAK υπάρχει μια άλλη ανώτερη αρχή: η Βασιλική Ανακριτική
Υπηρεσία, με δικαίωμα ανάκρισης των πάντων – μέχρι υπουργών και
μελών της SAVAK ακόμη. Διοικείται από τον στρατηγό Φαρντούστ, 55
ετών, παιδικό φίλο του Σάχη.
Ο Σάχης
και η κλίκα του, βλέπετε, χρειάζονται το αστυνομικό κράτος, για να
αντιμετωπίσουν την οργανωμένη, πιά, αντίσταση του περσικού λαού.
Υπάρχει ένα
αναμφισβήτητο γεγονός: το περσικό κατεστημένο (με επικεφαλής τον Σάχη)
είναι απόλυτα ξεκομμένο από τις λαϊκές μάζες, με συνήθειες και τρόπο ζωής
δυτικού τύπου. Στην Περσία υπάρχουν πολύ πλούσιοι και πολύ φτωχοί, και με το
πέρασμα του χρόνου η δημιουργία μιας αστικής τάξης, της οποίας τα δικαιώματα
συγκρούονται με τα προκλητικά δικαιώματα της περσικής αυτοκρατορίας, είναι κάτι
που προβληματίζει και ανησυχεί το Σάχη και τους Αμερικάνους
συμβούλους του… Άλλωστε, τα πράγματα άρχισαν μάλλον να ξεκαθαρίζουν: σήμερα η
αντίσταση προέρχεται από τρία τμήματα του περσικού λαού:
1. Από οργανωμένες αριστερές ομάδες
με σοβαρές πρωτότυπες εκδηλώσεις που φθάνουν πολλές φορές σε ένοπλες ενέργειες.
2. Από ένα θρησκευτικό μωαμεθανικό
κίνημα αντίστασης βασισμένο σε μοντέρνες μεθόδους πάλης ή όχι.
3. Από φοιτητές και διανοούμενους.
Οι πληροφορίες λένε πως οι περισσότεροι πολιτικοί κρατούμενοι ανήκουν σ’ αυτήν
την κατηγορία.
Ο Σάχης
ανησυχεί πολύ για την οργανωμένη αντίδραση: ήδη υπάρχει συνεργασία μεταξύ όλων
αυτών των ομάδων. Βασικό του όπλο παραμένουν οι εξαθλιωμένες, φοβισμένες και
ανοργάνωτες μάζες, που προς το παρόν είναι απληροφόρητες και χωρίς πολιτική
συνείδηση. Και, φυσικά, η βία. Πόσο, όμως, ακόμα μπορεί να κρατηθεί έτσι ένας
λαός; Το καζάνι άρχισε να βράζει στην Περσία…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου